Mapa tutaj

We wstępie do wystawy Miłosz pisze:

Mój ojciec, genialny malarz całe życie tworzył pomimo wojennego dzieciństwa i późniejszych radzieckich opresji. To on zaszczepił we mnie ziarenko artystycznej pasji. Malowanie jest dla mnie swoistą ucieczką od szarej rzeczywistości poprzez kreowanie własnej, pełnej barw i światła. Fascynują mnie dokonania dawnych mistrzów i na swojej drodze staram się podążać ich śladami. Sztuka nadaje waloru w moim życiu i uważam ją za nieodzowną część mnie.

Przy wejściu do szkoły zaprezentowane zostały prace fotograficzne absolwentki Julii Mostowik /matura 2023/ oraz uczennicy z klasy 3e /artystyczno-architektonicznej/ Hanny Kwapień, składające się na wystawę Sobek w moim obiektywie.

Zdjęcia przedstawiają dwa odmienne spojrzenia na szkołę – przez pryzmat detali i ludzi.  Hania w dokumencie towarzyszącym wystawie Fragmentarium /Urywki pisze: Koncepcja zakłada pokazanie Dwójki jako pewnych skrawków, urywków, odprysków rzeczywistości. Zdjęcia ułożone w dyptyki (nawiązanie do Dwójki) – przewrotnie ze sobą powiązane, ciasno wykadrowane, odwrócone – zwracają uwagę na elementy pozornie nieważne, mijane każdego dnia bezwiednie, ale będące nieodłączną częścią tego miejsca. Tworzące jego specyfikę, tożsamość i unikatowość. Dla uczniów, absolwentów i pracowników – rozpoznawalne, „nasze” i nie do pomylenia z niczym innym. Dla osób niezwiązanych z Dwójką – enigmatyczne i abstrakcyjne. Poprzez dualistyczne, fragmentaryczne kompozycje prezentowany jest punkt widzenia, w którym nawet najmniejsze detale mogą być pełne znaczenia i wpływać na nasze doświadczenie danego miejsca.

Julia poprzez swoje zdjęcia stara się uchwycić ważne chwile indywidualne i zbiorowe. Wydarzenia, ludzi, nastrój, przeżycia czyli to, co buduje codzienny i odświętny dzień Sobieszczaka. Przypomina o momentach jedynych ale i cyklicznych. Przywołuje czas przeszły wskazując na wagę tych chwil. Nie bez powodu są to zdjęcia czarno białe.

Zapraszamy!

Przygotowanie, aranżacja: prof. Anna Czepiec-Mączka

Do każdej książki przygotowano zakładkę z imieniem i nazwiskiem autora, rokiem zdania matury oraz z kodem QR odsyłającym do biografii.  Książkom towarzyszyła broszura, będąca przewodnikiem  po wystawie. Ekspozycja ta, którą można było obejrzeć przed i w bibliotece szkolnej,  była zaledwie częścią zbiorów, ofiarowanych swojej szkole przez jej absolwentów.

Przygotowanie, aranżacja: prof. Anna Czepiec-Mączka i prof. Elżbieta Kramarz

Kody QR: prof. Katarzyna Pysz

Zdjęcia: Julia Dąbroś kl. 4c, prof. Anna Czepiec-Mączka

Zdjęcia: Michał Styrna kl. 3h

O

Organizacja: prof. Anna Czepiec-Mączka, prof. Paweł Szulecki; przydział miejsc – prof. Anna Szefer-Kłęk i kl. 3a
Zdjęcia: Julia Dąbroś kl. 4c i Jakub Jagiełłowicz kl. 3e

Po uformowaniu pochodu wszyscy zebrani wyruszyli na Rynek Główny, by złożyć wiązankę kwiatów pod tablicą poświęconą Janowi III Sobieskiemu wmurowaną w ścianę kościoła Mariackiego, a następnie udali się do Auditorium Maximum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Organizacja:

Czwartek okazał się dniem chłodniejszym i pochmurnym, ale pełnym emocji w związku z wieloma jubileuszowymi wydarzeniami.

Obchody rozpoczęły się w katedrze wawelskiej, gdzie mszę świętą odprawił kardynał Stanisław Dziwisz. Wzięli w niej udział nie tylko Sobieszczacy i zaproszeni goście, ale również kompania honorowa Wojska Polskiego oraz liczni reprezentacji Bractwa Kurkowego z całej Polski. O oprawę muzyczną zadbał chór szkolny pod dyrekcją prof. Agnieszki Treli-Jochymek.

Zdjęcia: prof. Anna Mrugalska

Drugi dzień obchodów poświęcony był również autorom wspomnień, zamieszczonym w książce „Wspomnienia absolwentów II Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie”, wydanej z okazji Jubileuszu 140-lecia Szkoły pod redakcją prof. Doroty Kasprzyk, prof. Katarzyny Pysz oraz prof . Anny  Sroki. Organizatorami uroczystości byli redaktorzy wspomnianej publikacji  oraz uczniowie klas 2b i 3h. Zapewnili oni sprawną organizację, a przede wszystkim opiekę nad najstarszymi zaproszonymi gośćmi. Aula, wypełniająca się absolwentami – przedstawicielami różnych pokoleń Sobieszczaków, tętniła gwarem, radosnymi powitaniami, ale też naznaczona była powagą, wynikającą z doniosłości chwili wskrzeszającej tradycję naszej szkoły, przywoływaną we wspomnieniach. Osobą prowadzącą spotkanie był Piotr Jędrzejek – aktor, konferansjer, juror wielu edycji FMFT, przyjaciel szkoły. Niezwykle ciepło przywitał zgromadzonych gości, przede wszystkim przybyłych absolwentów, którzy wcześniej podzielili się swoimi wspomnieniami z czasów szkolnych, zamieszczonymi w książce. Dyrektor Marek Stępski, zabierając głos, podkreślił, jakim zaszczytem jest gościć tak znamienite grono absolwentów zasłużonych dla nauki, kultury i polityki. Piotr Jędrzejek zainicjował część wspominkową, rozpoczynając rozmowę z najstarszymi absolwentami Sobka. Opowieści o naszej szkole, dawniej zwanej „Zakładem”, o profesorach, zdarzeniach, nacechowane były zindywidualizowaną pamięcią o ważnym dla każdego ucznia czasie. Zarówno te sympatyczne, jak i trochę mniej sympatyczne reminiscencje tworzyły obraz miejsca, z którym uczniowie się identyfikowali, w którym powstawały historia i tradycja. Mimo wielopokoleniowości gości, dzięki ich opowieściom, powstała jakaś mistyczna aura, odzwierciedlająca atmosferę panującą w szkole od zawsze – jednoczącą, wyzwalającą inwencję, tworzącą wspólnotę uczniów i nauczycieli. Najstarsze pokolenia absolwentów podkreślały panującą w Sobieskim dyscyplinę, kształtowanie ducha patriotyzmu, zaś młodzi mówili o koleżeństwie, trudnościach i psikusach. Nie brakło też wspomnień o lubianych i nie, o bardziej i mniej cenionych profesorach, którzy z racji swojej „nietuzinkowości” zostali zapamiętani. Wszystkie wspomnienia łączyła nostalgia za „budą”, dawnymi przyjaźniami, czasami „granatowego mundurka” i tarczy na agrafce, a także świadomość wpływu szkoły na losy każdego z absolwentów. Wagę spotkania i wypowiedzi sławnych Sobieszczaków podkreślały liczne pytania zadawane przez uczniów, wskazujące na to, że przeszłość połączyła się z teraźniejszością, a zgromadzeni w auli szkolnej mówili o „naszym Sobku” poza mijającym czasem.  Oficjalne pożegnanie nie zakończyło spotkania, gdyż trwające rozmowy kuluarowe były wyrazem potrzeby odnawiania znajomości i „pamięci” o zapomnianych czasach kształtowania charakterów, młodzieńczych ideałów i życiowych celów.

Organizacja: prof. Teresa Kasprzyk, prof. Katarzyna Pysz, prof. Anna Sroka

Fot. Joanna Operacz