Akcja Mikołajkowa Alma Spei w ramach programu „Szkoła z pasją pomagania”

Hospicjum Alma Spei 15 lat towarzyszy nieuleczalnie chorym Dzieciom i ich Rodzinom – po raz kolejny młodzież z naszej szkoły okazała moc empatii, działania i wrażliwości. Tym razem podziękowania przekazujemy uczennicom i uczniom wraz wychowawcami z klas 2d i 3f, którzy pomogli zrealizować marzenia Ani i Zuzi.
Dziękujemy.

Koordynacja: prof. Anna Czepiec-Mączka

Uczennice i uczniowie z naszej szkoły już trzeci rok uczestniczą w spotkaniach promujących czytelnictwo, organizowanych przez Krakowskie Biuro Festiwalowe. Tym razem 8 listopada b.r. klasa 3h, w ramach jesiennej edycji Szkoły czytania, uczestniczyła w spotkaniu z panem Wojciechem Bonowiczem. Spotkanie dotyczyło analizy tekstu George Saundersa Umiem mówić!
Wojciech Bonowicz – poeta, publicysta, dziennikarz, stały felietonista „Tygodnika Powszechnego” i miesięcznika „Znak” (w którym prowadzi poświęconą poezji rubrykę Moi, mistrzowie). Autor kilku książek-wywiadów i biografii Tischner. Laureat nagrody Literackiej Gdynia – stał się jednym z najwybitniejszych głosów poetyckich swojego pokolenia, zachowując równocześnie wyrazistą odrębność na pokoleniowej mapie. Laureat III edycji Nagrody Krakowa Miasta Literatury UNESCO 2022 za książkę Wielkie rzeczy (Wydawnictwo a5).
Zaproponowany tekst amerykańskiego pisarza był pretekstem do dyskusji o życiu. Dokładniej, o współczesnych, intrygujących problemach społecznych; o mechanizmach manipulacji w komunikacji międzyludzkiej, o strategiach wpływu na innych, o granicach między człowieczeństwem a używaną przez ludzi technologią, o konsumpcjoniźmie. Zachęcał do przyjrzenia się w jaki sposób literatura opisuje pewne zjawiska społeczne. Współczesna literatura, jak wiemy, nie daje gotowych i jednoznacznych odpowiedzi na stawiane pytania. Skłania nas, co jest ratunkiem, do nieustannego wysiłku intelektualnego, do samodzielnego podejmowania decyzji, do współudziału w kreowaniu odpowiedzi. Pomaga przez to zrozumieć otaczający nas świat i siebie.
Niewątpliwie tematyka i atmosfera spotkania sprzyjały rozmowie o tym, co istotne dla młodych ludzi, uruchomiły krytyczne myślenie i wnikliwą analizę omawianych sytuacji. Było też okazją do poznania współczesnej, wysoko notowanej literatury.

Refleksje uczniów po spotkaniu:

Spotkanie z Wojciechem Borowiczem było szansą na rozwinięcie naszych zdolności refleksyjnych, i chętnie z niej skorzystaliśmy. Tekst Georgia Saundersa idealnie nadawał się do interpretacji jak i porównania świata przedstawionego w książce do naszej współczesności. Przeprowadziliśmy na ten temat żywą dyskusję, dochodząc do wniosku, że sytuacje i sposoby manipulacji klienta pokazane w tekście odnoszą się do sytuacji, z którymi możemy się spotkać w prawdziwym życiu (np. w reklamach). Spotkanie było przyjemnym, luźnym doświadczeniem i cieszę się, że mogłam w nim uczestniczyć.
Helena Zielińska

Cudowna, komfortowa atmosfera stworzona przez pracowników Krakowskiego Biura Festiwalowego w Pałacu Potockich i prowadzącego zajęcia, umożliwiła nam otworzenie naszego wnętrza i odważne wyrażanie opinii w dyskusji. Dla wielu z nas był to prawdziwy kamień milowy – pierwsza możliwość, by przełamać wewnętrzne rozterki, strach oraz niepewności i podzielić się myślami z innym – co umożliwiło nam humanistyczny i społeczny rozwój. Wielką pomocą okazał się świetnie dobrany tekst, otwierający zarówno prowadzącemu, jak i nam, pole do manewru i wielorakiej interpretacji. Spotkanie to, było dla nas nie tylko dyskusją literacką ale i ,,lekcją życia” – Wojciech Borowicz perfekcyjnie zaprezentował nam jak poprzez literaturę uczyć się dostrzegać i rozwiązywać oraz kształtować swoje poglądy na problematyczne realia współczesnego świata.
Maria Wolska

Szkołę czytania organizuje KBF – instytucja kultury Miasta Krakowa, operator programu Kraków Miasto Literatury UNESCO.
Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Organizacja: prof. Anna Czepiec-Mączka

Prof. Michał Paweł Markowski, Dyrektor Artystyczny Festiwalu Conrada:
„Kim jest ten, kto migruje? Łacina podsuwa odpowiedzi: migrare to ruszać się z jednego miejsca do drugiego, przenosić się, przemieszczać. E(x)-migrare to ruch na zewnątrz, i(m)-migrare to ruch do wewnątrz. Migrantem wszakże nie jest każdy, kto rusza w drogę, nie jest też nim każdy, kto się przenosi z miejsca na miejsce.(…) Migracji towarzyszy przekraczanie granic i opuszczanie własnego środowiska(…) Migrantem jest ktoś, kto szuka swojej życiowej szansy w atrakcyjniejszym zawodowo środowisku, ktoś, kto chce zerwać ze swoją tradycją, i ktoś, kto jest we własnym kraju prześladowany i musi wyjechać, żeby nie stracić życia albo żeby jego dzieci wychowywały się bez strachu.(…) Migrację wymusza potrzeba, tylko że czasem jest to potrzeba fizyczna, czasem zaś metafizyczna; taka, którą łatwo wyjaśnić (nikt nie chce mieszkać w zrujnowanym domu albo w domu, do którego dobijają się o świcie służby specjalne czy zwyczajni bandyci), i taka, której proste wyjaśnienie się nie ima.
(…)Ludzie migrują, bo już nie mogą żyć we własnym domu, albo ktoś ich z tego domu wygania, albo też – choć mogą w domu zostać – chcą innego życia, lepszego, bezpieczniejszego, atrakcyjniejszego.”

W październiku, podczas jesiennej edycji spotkań z literaturą, uczniowie klasy 3b mieli okazję uczestniczyć w warsztatach prowadzonych przez pana Tomasza Pindla, polskiego tłumacza literatury hiszpańskojęzycznej, a także współprowadzącego program „Piątka z literatury” w RMF Classic.

Paweł Gomuła, 3b:
Kiedy w piątek rano otrzymałem informację o spotkaniu literackim, pomyślałem:
„O, znakomicie, mam zwolnienie z dwóch lekcji”. Od niechcenia rzuciłem okiem na przesłany nam fragment książki Oscara Martineza „Bestia. O ludziach, którzy nikogo nie obchodzą” i stwierdziłem: „Ot, kolejne użalanie się nad imigrantami i spłaszczanie problemu uchodźstwa na świecie”. Nawet nie wiedziałem, jak bardzo się myliłem…
Na spotkaniu z panem Tomaszem Pindlem, tłumaczem rzeczonej książki, rozmawialiśmy o tym, co wskazuje temat przewodni Festiwalu Conrada, czyli migracjach, ale dotykając sedna problemu, całej jego złożoności. Prowadzący przeprowadził z nami ciekawą dyskusję, wprowadził nas głębiej temat. Wyjaśnił tło wydarzeń politycznych i społecznych, w których uczestniczył autor omawianej książki. Niezwykle obrazowo przedstawił nam postacie migrantów pojawiające się w przeczytanym przez nas fragmencie.
„Bestia. O ludziach, którzy nikogo nie obchodzą” to książka reporterska – zaczyna się i kończy na jednym rozdziale. Tematem jest – rzecz jasna – migracja, tu migracja latynoska ukazana na przykładzie trzech braci Alfaro. Ci muszą przedostać się przez granicę Meksyku do USA. Poznajemy więc problemy tych ludzi i na granicy, i na trasie. To reportaż
o migracji, o ucieczkach ludzi do Stanów Zjednoczonych, o życiu wśród gangów, które rządzą miastem, o zabójstwach i morderstwach popełnianych codziennie w tym mieście. Dużo mówiliśmy o niebezpieczeństwach czyhających na uciekinierów, którzy opuszczają swój kraj z przymusu. Jest wysoce prawdopodobne, że zostając w nim, skazują siebie
i rodzinę na śmierć.
Pod koniec spotkania próbowaliśmy rozstrzygnąć, czy reportaż, jakim bez cienia wątpliwości jest dzieło będące tematem dywagacji, może zawierać emocjonalne relacje autora z bohaterami. A te śmiało możemy odczytać między wierszami w utworze salwadorskiego dziennikarza. Tak oto reportaż znacznie pogłębił naszą wiedzę na temat powodów imigracji
i zagrożeń z nią związanych. Poznaliśmy problemy migrantów i uciekinierów, ludzi, którzy porzucają swój kraj, aby żyć gdzieś – w USA – normalnie, aby TU nie zginąć.
Ostatecznie rozmowa przeprowadzona w deszczowe przedpołudnie z autorem przekładu książki „Bestia. O ludziach, którzy nikogo nie obchodzą” była czymś więcej niż zerwaniem się z lekcji na rzecz kolejnego nudnego wykładu. Była ona bezsprzecznie otwierającą oczy dyskusją, która pozwoliła zrozumieć istotę reportażu i problem nielegalnego przekraczania granic na ziemiach Ameryki Północnej.

Zdjęcia: Filip Zaziąbł 3b
Organizacja: prof. Elżbieta Kramarz

Hasło tegorocznych 68. Krakowskich Zaduszek Jazzowych „… gdy jazz jest wszystkim” wyeksponowało energię muzyki, piękno pojedynczych dźwięków oraz relację wybitnych artystów i wykonywanych przez nich melodii, tworząc niepowtarzalny klimat koncertów.
W dniach 25 – 29 października, po raz trzeci, 28 wolontariuszy z naszego liceum uczestniczyło w przygotowaniu Krakowskich Zaduszek Jazzowych. Uczennice i uczniowie mieli okazję pomagać we współtworzeniu tego ważnego artystycznego wydarzenia. Brali udział w pracach administracyjnych biura festiwalowego, obsługiwali widownię przed i po koncertach oraz uczestniczyli w ich produkcji w MOSie i na Dużej Scenie Teatru im. J Słowackiego. Najpiękniejsze jazzowe melodie wybrzmiały przy udziale niezawodnych wolontariuszy: Adama Łuca 1a, Marii Czepczyk 1h, Krzysztofa Rysza 2a, Dobrosławy Kluzik 2a, Hanny Pilch 2c, Blanki Milewskiej 2c, Magdy Grzegorzycy 2d, Julii Gedigi 3c, Julii Gut 3c, Wiktorii Dudzińskiej 3d, Jakuba Jakiełłowicza 3e, Jędrzeja Ziębickiego 3e, Aleksandry Gurby 3f, Joanny Operacz 3f, Anny Nowosadzkiej 3f, Marleny Walczyk 3f, Mariki Zuchary 3f, Elizy Staniszewskiej 3g, Marii Wolskiej 3h, Jana Lenartowicza 4a, Julii Dąbroś 4c, Barbary Filipowskiej 4c, Marii Iwan 4c, Marii Kani 4c, Małgorzaty Sajny 4f, Julii Tomczak 4g, Mikołaja Pietrasa 4h i absolwentki Matyldy Stramy. Praca wolontariuszy została dostrzeżona i oceniona ponownie na najwyższym poziomie.
Dziękujemy!

Koordynatorzy: prof. Anna Czepiec-Mączka, prof. Justyna Grzegorzyca
Foto: Julia Dąbroś 4c, Jakub Jagiełłowicz 3e