Biblioteka szkolna zaprasza do obejrzenia wystaw prac uczniów.

Amelia Oroń z klasy 3h „Kolory mojego świata”

Izabela Cholewa z klasy 3e „私の日本の見方(moje) spojrzenie na Japonię”

Yehor Romanov z klasy 3b „Struktury niecodzienności”

Miłosz Owsianowski z klasy 4e „Si omnia ficta. Jeżeli wszystko jest fikcją”
Zapraszamy!
aranżacja: prof. Anna Czepiec-Mączka
Światowy Dzień Poezji w Pałacu Potockich – warsztaty klasy 1e

20 marca br. uczennice i uczniowie klasy 1e (artystyczno-architektonicznej) uczestniczyli w zajęciach literackich zorganizowanych w związku ze Światowym Dniem Poezji, obchodzonym 21 marca. Wydarzenie odbyło się w Pałacu Potockich w ramach programu „Kraków – Miasto Literatury UNESCO”, pod marką Festiwalu Miłosza.
Podczas spotkania Aleksandra Wojtaszek – pisarka, nauczycielka akademicka, dziennikarka i tłumaczka, uhonorowana m.in. nagrodą Europejski Poeta Wolności – rozmawiała z uczestnikami o tłumaczonej przez siebie poezji wielokrotnie nagradzanej pisarki Mariji Andrijašević, jednej z najwybitniejszych chorwackich poetek młodego pokolenia.
W trakcie zajęć młodzież omawiała przeczytany tekst „Stawianie fundamentów”, analizowała cechy charakterystyczne prozy poetyckiej oraz trudności związane z jej interpretacją. Uczniowie pracowali nad fragmentami utworów, starając się swobodnie i samodzielnie wyrażać swoje refleksje. Interpretacji towarzyszyło również zadanie polegające na graficznym przedstawieniu wybranych środków stylistycznych.
W ramach upominku uczniowie biorący udział w wydarzeniu otrzymali tomiki poezji Andrijašević w tłumaczeniu Aleksandry Wojtaszek.
Opinia o zajęciach uczennicy klasy 1e, Emilii Ormian:
„Zajęcia podobały mi się. Czułam się traktowana na równi z osobą prowadzącą, która zwracała się do mnie per „Pani”. Mimo formalnego charakteru relacji czułam się swobodnie i bezpiecznie, mogąc wyrażać swoje myśli. Nie nudziłam się, a w części kreatywnej mogłam dać upust swojej wyobraźni. Szkoda, że zajęcia trwały tak krótko. Mam nadzieję, że jeszcze będę miała okazję uczestniczyć w podobnych warsztatach”.
Światowy Dzień Poezji został ustanowiony przez UNESCO w 1999 roku w celu wspierania różnorodności językowej poprzez twórczość poetycką oraz promowania literatury małych języków.














opieka: prof. Anna Czepiec-Mączka

W dniu 17 marca b.r. uczennice i uczniowie z klasy 1h o profilu medialno-prawnym uczestniczyli w warsztatach w studio telewizyjnym i radiowym w siedzibie Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Wydział Nauk o Komunikacji sprawuje patronat nad klasami humanistycznymi naszej szkoły, stwarzając młodzieży szansę na zapoznanie się nie tylko z teorią ale i praktycznymi działaniami w obszarze szeroko rozumianych mediów.
W ramach zajęć telewizyjnych uczestnicy mieli możliwość stworzenia własnego programu informacyjnego lub opiniotwórczego. Pracując w zespołach, uczyli się prowadzenia wywiadów, operowania kamerą, realizacji transmisji oraz prezentacji przed kamerą. Zajęcia radiowe były wprowadzeniem do kolejnych, które będą polegały na tworzeniu podcastów. Podstawowe informacje o pracy radiowca, zasady tworzenia serwisów informacyjnych i audycji były przedmiotem ćwiczeń.
Warsztaty na UPJPII były dla licealistów inspirującym doświadczeniem, które pozwoliło im nie tylko poszerzyć wiedzę, ale także zdobyć praktyczne umiejętności. To wydarzenie pokazało, jak istotne jest łączenie teorii z praktyką oraz rozwijanie kompetencji medialnych w dobie dynamicznych zmian technologicznych.
Poniżej przedstawiamy opinię uczestniczki warsztatów – Alicji Skóry: „Dzisiejsze warsztaty na Uniwersytecie Jana Pawła II w Krakowie były ciekawym i wartościowym doświadczeniem. Pozwoliły lepiej zrozumieć, jak wygląda tworzenie podcastów i materiałów telewizyjnych w praktyce. Zajęcia rozwijały kreatywność oraz umiejętność współpracy w grupie. Prowadzący byli bardzo zaangażowani, życzliwi i chętnie odpowiadali na pytania. Dzięki temu panowała przyjazna atmosfera sprzyjająca nauce.”


















opieka: prof. Anna Czepiec-Mączka

11 marca 2026 roku uczennicom i uczniom, którzy pomagali podczas Krakowskich Zaduszek Jazzowych, Dyrektor Szkoły dr Wioletta Nogaj wręczyła zaświadczenia.
W dniach 31 października – 8 listopada 2025 roku młodzież wspierała organizatorów festiwalu w różnorodnych zadaniach związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem wydarzenia, przyczyniając się do jego sukcesu. 47 uczennic i uczniów oraz 2 absolwentki poprzez swoje zaangażowanie i profesjonalne działania promowało kulturę jazzową w Krakowie oraz II LO.
Dziękujemy serdecznie za podjęte działania jazzowym pomocnikom. W tym roku byli to:
Maria Łuczkiewicz, Maria Szarska-Garbacik, Ilona Zawicka (1c), Aleksandra Dąbrowska, Lena Kozak, Amelia Lulek, Antonina Szeliga, Aleksandra Szymańska (1d), Gabriela Gutkowska, Martyna Kozak, Gabriella Sarbiewska, Marta Ślusarz (1e), Natalia Grajny (2c), Natalia Zych, Magdalena Żurek (2d), Maja Affeltowicz, Natalia Dmitrzak, Amelia Kowalczyk, Gaja Zaręba (2e), Antonina Bargieła, Tomasz Kogut, Milena Konieczna, Ewa Lenartowicz, Natalia Tomaszewska, Anna Trepczyńska (2g), Adam Łuc (3a), Kacper Gąstoł, Gabriela Mgłosiek, Julia Penszkal (3g), Maria Czepczyk, Amelia Oroń, Antonina Sieńko (3h), Marta Galińska, Zuzanna Wawro, Barbara Zapałowska (3i), Dobrosława Kluzik, Julian Nowak, Aleksandra Pelczar (4a), Kinga Beliczyńska, Natalia Mamoń, Gabriela Owoc, Teresa Przyłuska (4b), Blanka Milewska, Hanna Pilch (4c), Agnieszka Gnela, Zofia Naziębłło (4e), Wiktor Równicki (4f) i absolwentki Julia Dąbroś i Maria Wolska.
Zapraszamy chętne osoby do pomocy w przyszłym roku.















szkolny koordynator: prof. Anna Czepiec-Maczka
14 marca 2026 r. w „Piwnicy pod Baranami” odbyła się uroczysta gala wręczenia nagród X edycji Ogólnopolskiego Konkursu Poetycko‑Plastycznego „Poetyckie Jaskółki 2026”, organizowanego przez Stowarzyszenie Pisarzy Polskich Oddział w Krakowie. Uroczystość, prowadzona przez poetę Michała Zabłockiego, poprzedzona była warsztatami poetyckimi i plastycznymi dla laureatów.







Celem konkursu jest inspirowanie młodych twórców do podejmowania własnych prób literackich i plastycznych oraz stworzenie możliwości debiutu w profesjonalnym wydawnictwie poprzez publikację w tomiku poetyckim. Uczestnicy przygotowywali utwór poetycki o dowolnej tematyce, odzwierciedlający ich wrażliwość i osobiste doświadczenia, lub pracę plastyczną inspirowaną twórczością współczesnych polskich poetów. Prace laureatów zostały zamieszczone w tomiku „Poetyckie Jaskółki”.
Jury w składzie: Elżbieta Zechenter‑Spławińska, Adam Kwaśny, Beata Kurek i Marta Mazurkiewicz‑Stefańczyk wyłoniło laureatów.
Laureatkami X edycji konkursu zostały:
w dziedzinie poezji – Antonina Sieńko, klasa 3h
w dziedzinie plastyki – Amelia Oroń, klasa 3h
Serdecznie gratulujemy!
opieka: prof. Anna Czepiec-Mączka
Uczennice klas 2e i 3e o profilu artystyczno-architektonicznym w dniach 27 i 28 stycznia br. miały okazję odwiedzić Pracownię Konserwacji Tkanin i Ubiorów w Muzeum Narodowym w Krakowie. W meandry pracy konserwatora tkanin oraz filozofię dbania o dzieła sztuki wprowadziła młodzież kierowniczka działu, Pani Anna Olkuśnik-Tabisz.
Konserwator tkanin zabytkowych to jeden z najtrudniejszych zawodów. Wymaga ogromnej precyzji, staranności, umiejętności obserwacji oraz wysokiej sprawności manualnej. Zainteresowanym osobom rekomendujemy wysłuchanie podcastu Rzeczy piękne: Ocalić ginące piękno. Podcast #20 https://rzeczypiekne.pl/podcast/ocalic-ginace-piekno-podcast-20/






















Funkcjonująca obecnie Pracownia Konserwacji Tkanin i Ubiorów Muzeum Narodowego w Krakowie powstała w roku 1938. Sprawuje ona opiekę konserwatorską nad wszystkimi obiektami tekstylnymi znajdującymi się w różnych Działach Muzeum: Tkanin, Sztuki Dalekiego Wschodu, Sztuki Cerkiewnej, Rzemiosła Artystycznego i Kultury Materialnej, Militariów, w Domu Józefa Mehoffera, w Domu Jana Matejki oraz w Muzeum Książąt Czartoryskich. Jest to największa i jedna z najcenniejszych kolekcji tekstyliów w Polsce. Zgromadzono w niej obiekty wykonane różnorodnymi technikami i z różnych surowców włókienniczych: tkaniny archeologiczne, tapiserie, kobierce, kilimy, makaty, tkaniny jedwabne europejskie i orientalne, szaty i paramenty liturgiczne, sztandary, ubiory oraz akcesoria związane z modą.
O wizycie w pracowni muzealnej piszą uczennice klasy 2e: Amelia Kowalczyk i Maja Affeltowicz.
„Podczas naszej wizyty w Muzeum Narodowym w Krakowie, w Pracowni Konserwacji Tkanin, miałyśmy wyjątkową okazję zanurzyć się w fascynujący świat sztuki dzięki kierowniczce pracowni, pani Annie Olkuśnik-Tabisz. To miejsce, znane z wysokiej rangi w skali światowej, zajmuje się niezwykle pracochłonnym rzemiosłem, którego tajniki przekazywane są z pokolenia na pokolenie i poznawane dzięki wieloletniej pracy oraz doświadczeniu pracowników. Miałyśmy możliwość zwiedzenia pracowni, gdzie zobaczyłyśmy warsztat pracy osób konserwujących dzieła sztuki. Między innymi oglądałyśmy grafikę odbijaną na tkaninie, która ukazała nam, jak ważne jest staranne przygotowanie materiałów do ekspozycji, a także stare kimono, które – jak wspomniała pani Anna Olkuśnik-Tabisz – otwiera drogę do możliwej przyszłej współpracy z muzeum w Japonii. Dowiedziałyśmy się, jak wygląda praca konserwatora i jak dużym potrafi być wyzwaniem, ponieważ wymaga ona połączenia umiejętności manualnych, skupienia oraz niezwykłej precyzji. Atmosfera w pracowni była pełna pasji i zaangażowania, co sprawiło, że dzień ten był dla nas wartościowy nie tylko pod względem edukacyjnym. Z pewnością na długo pozostanie w naszej pamięci jako wyjątkowe doświadczenie, skłaniające do refleksji nad trwałością – a właściwie nietrwałością – dzieł sztuki.”
Relacja Mileny Tarczyńskiej, uczennicy klasy 3e:
„W dniu 28 stycznia część klasy 3e wzięła udział w warsztatach, które odbyły się w Pracowni Konserwacji Tkanin w Muzeum Narodowym. Spotkanie miało miejsce w pomieszczeniach na co dzień niedostępnych dla zwiedzających. Już na samym początku dowiedzieliśmy się, z jakimi wyzwaniami mierzy się konserwator tkanin. Wyjaśniono nam, czym jest prewencja konserwatorska, bez której nie można mówić o renowacji zabytków, oraz jak istotną rolę w tej dziedzinie odgrywa znajomość chemii i fizyki. Na ich tle szczególnie wyróżnia się biologia, która w przyszłości może zapewnić konserwatorom – również w Polsce – szereg nowych możliwości. Po części teoretycznej mogliśmy na własne oczy zobaczyć procesy renowacji różnorodnych tkanin. Dane nam było obejrzeć z bliska „rozłożony na części” ornat oraz kimono z kolekcji Feliksa Jasieńskiego (kojarzonego m.in. z obrazem Józefa Pankiewicza „Japonka”), a nawet proces „przywracania do życia” barokowej tarczy herbowej umieszczonej na ozdobnym kartuszu. Mimo że warsztaty trwały krótko, przedstawiony nam zarys pracy konserwatora tkanin wiele powiedział o tym zawodzie i dobitnie ukazał złożoność oraz precyzję tej niezwykle wymagającej pracy.”
organizacja: prof. Anna Czepiec-Mączka
opieka: prof. Anna Czepiec-Mączka, prof. Maciej Marczyk
To była interesująca lekcja, która pokazała, że ekonomia i biznes mogą iść w parze z wielką, kolorową pasją. 22 stycznia 2026 roku mury naszego liceum odwiedził gość wyjątkowy – pan Andrzej Kuźma, absolwent klasy „d”, ekonomista i były wieloletni prezes firmy Miraculum. Na spotkaniu z uczennicami i uczniami z klas 1d i 4d udowodnił, że to właśnie zainteresowania nadają życiu prawdziwy blask.
















Głównym bohaterem opowieści stał się agat – fascynujący minerał, którego kolekcjonowaniu pan Kuźma oddaje się z ogromnym zaangażowaniem. Podczas prezentacji uczniowie mogli podziwiać niepowtarzalne okazy: feerię barw, linii i wtrąceń ukrytych w chalcedonie. Pan Andrzej Kuźma z pasją opowiadał o wyprawach geologicznych – od polskich pól w Rudnie i Nowym Kościele, przez czeską Novą Pakę, Niemcy aż po odległe krajobrazy Maroka.
Jednak ta rozmowa była czymś więcej niż tylko wykładem o geologii. Pan Kuźma przekonywał młodych ludzi, że posiadanie pasji to fundament szczęśliwego życia. Tłumaczył, że hobby uczy refleksyjności, buduje poczucie własnej wartości i dostarcza narzędzi umysłowych, które później procentują w karierze zawodowej. Według niego pasja zmienia obowiązki w fascynującą podróż odkrywania świata i samego siebie.
Podczas spotkania pojawił się ważny akcent społeczny. Jako członek Klubu Krakowskiego, pan Kuźma przybliżył ideę funduszu stypendialnego, który od 2001 roku wspiera uzdolnioną młodzież w trudniejszej sytuacji życiowej. Dla wielu uczniów była to cenna informacja, że ich talenty mogą zostać dostrzeżone i wsparte przez doświadczonych mentorów. Spotkanie zakończyło się z jasnym przesłaniem: warto szukać własnej drogi, bo to ona nadaje życiu najpiękniejsze kolory.
Przedstawiamy opinie uczestników spotkania, uczniów z klasy 1d:
„22 stycznia uczniowie klas 1d oraz 4d mieli okazję spotkać miłośnika i kolekcjonera agatów oraz Absolwenta naszej szkoły, Pana Andrzeja Kuźmę. W trakcie spotkania mogliśmy zapoznać się z bogatą kolekcją agatów oraz innych kamieni szlachetnych, które zachwycały różnorodnością barw, struktur i kształtów. Pan Kuźma opowiadał o swojej pasji, o tym, jak zaczęła się jego przygoda z minerałami, a także o pochodzeniu poszczególnych okazów i procesach geologicznych, dzięki którym powstają takie kamienie. Dużym atutem spotkania była możliwość obejrzenia eksponatów z bliska oraz zadawania pytań. Uczniowie chętnie dopytywali o rozpoznawanie agatów, gdzie najwięcej można ich znaleźć oraz sposoby ich obróbki. Temat wzbudził duże zainteresowanie i zachęcił do stworzenia własnych kolekcji kamieni szlachetnych. Spotkanie nie tylko poszerzyło naszą wiedzę, ale także uświadomiło, że nauka może łączyć się z pasją i być inspiracją do rozwijania własnych zainteresowań.”
Maja Nieć
„Podczas spotkania Pan Andrzej Kuźma opowiadał o swojej wielkiej pasji, m. in. o tym jak powstają agaty, gdzie one występują oraz – ze strony kolekcjonerskiej – co decyduje o ich wartości. Wspomniał również o tym jak właściwie zbierać minerały, tak aby nie trzeba było ponosić przykrych konsekwencji związanych z ich przewozem przez granicę. Na koniec, można
było podziwiać z bliska niektóre z egzemplarzy z jego obszernego zbioru. Wielu z nas zainteresowała możliwość uzyskania stypendium dla młodzieży, która chce rozwijać swoje pasje. Taką możliwość daje Klub Krakowski, którego Pan Kuźma jest członkiem.
Dziękujemy bardzo za wspólnie spędzony czas.”
Pavlo Kinakh
Formularz zgłoszenia do Stypendium Klubu Krakowskiego: https://klubkrakowski.pl/stypendia/
Organizacja, opieka: prof. Anna Czepiec-Mączka, prof. Eliza Wojtasik
Szczęśliwy powrót dzieci syberyjskich do ojczyzny (1919-1923)
„Ludzkość powinna dać dziecku wszystko, co ma najlepszego”
W dniu 16 stycznia b.r. w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha odbył się II etap ogólnopolskiego konkursu Szczęśliwy powrót dzieci syberyjskich do ojczyzny (1919-1923).







Założeniem tegorocznej edycji konkursu „Ludzkość powinna dać dziecku wszystko, co ma najlepszego” była teza Deklaracji Genewskiej uchwalonej w 1924 r. W 1989 r. Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w uchwalonej Konwencji o prawach dziecka postanowiło, że państwa – strony będą respektowały prawa dziecka, w tym zwłaszcza prawa do życia w pokoju, bez względu rasę, kolor skóry, płeć, język, religię, pochodzenie, poglądy polityczne.
Zadanie konkursowe polegało na próbie zinterpretowania historii dzieci syberyjskich w perspektywie praw dziecka (Deklaracja Genewska 1924 r., Konwencja o Prawach Dziecka 1989 r.). Tegoroczna edycja konkursu miała na celu wywołanie refleksji nad „pokojem”, „wojną” i nad „sobą samym”.
I etap (szkolny) miał formę tradycyjnego konkursu wiedzy o wydarzeniach, obejmował dzieje dzieci syberyjskich i pomoc Japonii, natomiast etap II (ogólnopolski) polegał na stworzeniu form artystycznych. Eksponował system uniwersalnych i ponadczasowych wartości, takich jak m.in. idee humanizmu i humanitaryzmu, solidarności i odpowiedzialności oraz empatii.
Miło nam poinformować, że wyróżnienie i tytuł finalistki konkursu oraz Nagrodę Specjalną przyznaną przez Młodzieżową Radę Manggha otrzymała Aniela Toporska z klasy 2e artystyczno-architektonicznej. Aniela przygotowała choreografię i wykonała taniec współczesny opatrzony autorskim komentarzem, który był głosem w dyskusji na temat marzeń, pasji i tego, jak sztuka może ratować świat i konkretnego człowieka przed zagrożeniami zewnętrznymi. W zamyśle autorki pracy ludzkość powinna próbować stwarzać dziecku, młodemu człowiekowi warunki do wszechstronnego rozwoju i do tego, by sam tworząc to, co najlepsze uczył się przekazywać dobro innym. Młodzieżowa Rada Manggha w uzasadnieniu przyznania nagrody stwierdziła „że praca operuje krystalicznie czystym językiem wypowiedzi artystycznej, porusza odbiorców czytelnością, wrażliwością, subtelnością złączoną z ekspresją wykonania”.
Patronat honorowy nad konkursem objęli: Ambasada Japonii w Polsce, Instytut Polski w Tokio, Ambasada Rzeczpospolitej Polskiej w Japonii, Konsul Honorowy w Japonii w Krakowie.
Serdecznie gratulujemy!
opieka: prof. Anna Czepiec-Mączka

W ramach współpracy naszego liceum z Uniwersytetem Papieskim Jana Pawła II w Krakowie klasa 2e uczestniczyła w specjalistycznych zajęciach z obszaru edukacji medialnej, które koordynowała dr Aleksandra Mirek-Rogowska z Wydziału Nauk o Komunikacji.
Relacja uczennicy Natalii Szumery z odbytych zajęć:
„2 grudnia b.r. klasa 2e /artystyczno-architektoniczna/ wzięła udział w warsztatachtelewizyjnych i technologii VR, które odbyły się na Uniwersytecie Jana Pawła II w Krakowie. W ramach zajęć uczniowie mieli możliwość samodzielnej obsługi kamery, nagrywania materiałów oraz stworzenia własnych newsów i wywiadów. Dodatkowo, dzięki goglom VR, mogli doświadczyć multimedialnej rzeczywistości i zagrać w interaktywne gry, poszerzając swoją wiedzę o nowoczesnych technologiach. Wszystkim uczniom bardzo spodobały się zajęcia, co może niektórych z nich zachęcić do dalszego rozwoju w kierunku dziennikarstwa, filmu lub technologii multimedialnych.
Dzisiejsze zajęcia dotyczące telewizji i mediów bardzo mi się spodobały, gdyż jako osoba nieznająca się na obsłudze sprzętu mogłam nagrać własny wywiad wcielając się w rolę reporterki. Było to dla mnie tak naprawdę sprawdzenie siebie, jak czuję się przed kamerą. Sprawiło mi to dużą satysfakcję. Według mnie zajęcia były wartościowe, m.in. dzięki sympatycznym studentom, którzy dzielili się z nami niezbędnymi radami i pomagali na każdym kroku przy realizacji zadania. Mówiąc szczerze najbardziej zainteresowały mnie zajęcia z kamerą – występy przed nią i jej obsługa, ponieważ hobbystycznie robię zdjęcia.”
























koordynacja II LO, zdjęcia: prof. Anna Czepiec-Mączka
opieka: prof. Anna Czepiec-Mączka, prof. Maciej Marczyk

19 listopada b.r. po raz dziesiąty uczennice z naszego liceum wzięły udział w akcji Sobieski czyta przedszkolakom. Czterolatkom i pięciolatkom z Przedszkola nr 55 w Krakowie Tosia Sieńko i Amelka Oroń z klasy 3h /medialno-prawnej/ odczytały opowiadanie Edyty Zarębskiej „Zosia i fiołkowy kapelusz”.
„Najważniejsze jest dobro w sercu i uśmiech na twarzy” to przesłanie tekstu. Przedszkolaki z zaciekawieniem wysłuchały opowiadania a potem chętnie rozmawiały o tym, co pomaga im wierzyć, że poradzą sobie z przeciwnościami. Rodzice, sympatyczni ludzie, miłe koleżanki i dobrzy koledzy są bardzo potrzebni. Wiedzą też, że ich nastawienie do życia, to w jaki sposób zachowują się wobec innych tworzy atmosferę, która sprzyja dobremu samopoczuciu. Wśród ważnych rzeczy wymieniali: spokój, ciszę, brak kłótni z koleżankami, pływanie w morzu, oglądanie tęczy, zabawy śnieżkami w zimie, spacer z rodzicami.
Czasami jest im trudno w różnych sytuacjach, ale chcą brać przykład z tych osób, które potrafią działać tak, by wokół było więcej dobra i uśmiechu. Takie nastawienie do życia, wpojone szczególnie przez bliskie osoby, może pomóc budować wiarę we własne siły. Był to cel naszego spotkania. Wierzymy, że spotkania z ludźmi są ważne. Czasami pomocna bywa też literatura.









pomysłodawca, koordynacja: prof. Anna Czepiec-Mączka
Zajęcia dla klasy 1e w MuFo

28 listopada b.r. klasa 1e /artystyczno-architektoniczna/ uczestniczyła w warsztatach fotograficznych „Fotografia, niezła sztuka!” w Muzeum Fotografii MuFo.
Podczas warsztatów uczniowie dowiedzieli się kiedy i w jakich okolicznościach fotografia stała się dziedziną sztuki. Poznali związki fotografii i innych sztuk wizualnych. Przyjrzeli się różnym sposobom przedstawiania świata na zdjęciach artystów sprzed wieku i tworzących obecnie. Samodzielnie wykonali kolaże na zaproponowane przez siebie tematy. Uczennice i uczniowie z klasy 1e wykazali się niezwykłą aktywnością i chęcią tworzenia prac plastycznych. W czasie zwiedzania wystawy i pracy w grupach z zaangażowaniem wykonywali zadania interpretacyjne… nawet nie zauważyliśmy, że czas zajęć przedłużył się.
Wypowiedzi uczestników zajęć były bardzo interesujące a atmosfera w trakcie zwiedzania była sprzyjająca wspólnemu odkrywaniu tajników fotografii jako sztuki, o czym świadczą opinie:
„Wyjście do MuFo wiele nas nauczyło. Przede wszystkim poszliśmy tam jako klasa, w związku z czym wycieczka ta bardzo nas do siebie zbliżyła. Spotkaliśmy się z czymś nowym, ponieważ nikt z nas nigdy nie był w Muzeum Fotografii. Warsztaty, podczas których tworzyliśmy kolaże, pozwoliły nam przez chwilę poczuć się jak dzieci i rozwinęły naszą kreatywność. Bardzo dziękujemy za ciekawą i rozwijającą dla nas wycieczkę!”
Gabiella Sarbiewska
”Spędziłam wspaniały czas podczas wycieczki do Muzeum Fotografii, tworząc niezapomniane wspomnienia z przyjaciółmi i uzyskując wiedzę o sztuce fotografii. Bardzo doceniam, że warsztaty łączyły edukację z przyjemnością i miłą atmosferą, co sprawiało, że czułam się bardziej komfortowo z wyrażaniem własnych opinii oraz aktywnym uczestnictwem w przeprowadzanych dyskusjach. Moim ulubionym elementem wycieczki były zajęcia praktyczne, na których tworzyliśmy kolaże. Była to świetna zabawa i możliwość przetestowania swoich umiejętności w dziedzinie kreatywnego tworzenia prac z otrzymanych materiałów. Samo zwiedzanie wystawy było bardzo wartościowe, uzyskaliśmy wiele informacji dzięki komentarzom profesjonalnego przewodnika. Z pewnością zachęcam do zapoznania się z ofertą MuFo na własną rękę ze względu na jej walory interaktywne i wysoką jakość edukacyjną.”
Marta Ślusarz





































Koordynacja, zdjęcia: prof. Anna Czepiec-Mączka
Joanna Haberko z klasy 4a /matematyczno-fizyczno-informatycznej/
Wicemistrzynią Pięknego Czytania

Organizatorami XVIII edycji Małopolskiego Konkursu Pięknego Czytania są Towarzystwo Nauczycieli Bibliotekarzy Szkół Polskich Oddział w Krakowie oraz Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Krakowie. Przesłuchania zwycięzców eliminacji szkolnych odbyły się 26 listopada 2025 roku w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Krakowie. W konkursie uczestniczyło 70 szkół z województwa małopolskiego. W eliminacjach międzyszkolnych wzięło udział 120 uczennic i uczniów.
Jury w składzie: Iwona Uryga /TNBSP Oddział w Krakowie, Kamila Gorzkiewicz /Wojewódzka Biblioteka
Publiczna w Krakowie, Klaudia Kierc /Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka w Krakowie, Piotr Majewski /aktor, nauczyciel kultury teatralnej – w uzasadnieniu werdyktu stwierdziło, iż tytuł Wicemistrza Czytania otrzymuje Joanna Haberko „za profesjonalne oddanie ducha tekstu, intymną i osobistą interpretację posługiwania się słowem”.
3 grudnia w Wojewódzkiej Bibliotece publicznej odbyła się gala konkursu, podczas której Mistrzowie i Wicemistrzowie odczytali fragmenty prozy. Podczas uroczystości wręczone zostały pamiątkowe dyplomy i nagrody dla laureatów konkursu. Wydarzeniu towarzyszyły warsztaty aktorskie wprowadzające uczestników w świat teatru, które poprowadziła przez aktorka Teatru KTO pani Elżbieta Firek.
Asiu, gratulujemy!




przygotowanie, opieka: prof. Anna Czepiec-Mączka

30 listopada w Muzeum Krakowa odbyła się gala XIII edycji konkursu plastycznego „Patronki i patroni krakowskich ulic” zorganizowanego przez Radę i Zarząd Dzielnicy III Prądnik Czerwony, Młodzieżowy Dom Kultury przy al. 29 Listopada 102 i Bibliotekę Kraków.
Konkurs skierowany był do uczniów krakowskich szkół. Zadanie konkursowe polegało na zaprezentowaniu patronek i patronów krakowskich ulic w wybranej formie plastycznej formatu A3 lub lapbooka. Zainteresowanie było bardzo duże, nadesłano 423 prace.
Konkurs zorganizowano pod Patronatami Honorowymi: Prezydenta Miasta Krakowa i Przewodniczącego Rady Miasta Krakowa.
Uczennica z klasy 3e /artystyczno-architektonicznej/ Joanna Żak zajęła III miejsce wykonując pracę plastyczną związaną z postacią Józefa Chełmońskiego.
Asiu, gratulujemy!



opieka: prof. Anna Czepiec-Mączka
Warsztaty edukacyjne zorganizowane dla klasy 3h /medialno-prawnej/ przez Wydział Nauk o Komunikacji Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II.
24 listopada b.r. klasa 3h /medialno-prawna/ uczestniczyła w zajęciach z obszaru edukacji medialnej na temat: „Fact-checking i walka z dezinformacją”. Wykład i ćwiczenia przeprowadziła dr Barbara Sitko, a koordynowała je dr Anna Miśkowiec.
Podczas spotkania poruszano aktualne tematy, takie jak dezinformacja, fake newsy, deepfake’i i wpływ sztucznej inteligencji na media. Warsztaty miały formę interaktywnego wykładu i otwartej dyskusji. Uczniowie analizowali, czym różni się dezinformacja od fake newsów, jak działają algorytmy mediów społecznościowych i w jaki sposób sztuczna inteligencja może służyć zarówno jako narzędzie kreatywne, jak i zagrożenie informacyjne. Szczególną uwagę poświęcono zjawisku deepfake’ów – realistycznie spreparowanych materiałów wideo, które mogą służyć manipulacji opinią publiczną. Rozmawiano również o odpowiedzialności twórców i odbiorców informacji, roli edukacji medialnej w społeczeństwie cyfrowym oraz o narzędziach, które pomagają weryfikować treści. Uczniowie podczas zajęć wykazali się dużym zaangażowaniem, świadomością medialną oraz otwartością na krytyczne myślenie.
Praktyczna część zajęć miała na celu doskonalenie krytycznego podejścia do informacji, usprawnienie umiejętności odróżniania faktów od opinii, weryfikowanie treści w oparciu o różne źródła, poznanie narzędzi do rozeznania podejrzanych informacji – to m.in. strona www.demagog.org.pl.
Warsztaty z zakresu komunikacji medialnej stanowiły wartościowy punkt w nawiązanej współpracy naszej szkoły z Uniwersytetem Papieskim.
Opinia uczennicy Zuzanny Pawelec o zajęciach:
„Wykład o deepfakeach uświadomił mi, jak łatwo w obecnych czasach zmanipulować obraz i dźwięk, a jednocześnie jak trudno czasem odróżnić fałsz od prawdy. Zaskoczyła mnie skala i tempo rozwoju tych technologii, które sprzyjają dezinformacji. Część poświęcona fact-checkingowi podkreśliła, jak ważne jest krytyczne myślenie i dokładna weryfikacja źródeł. Dzięki temu lepiej rozumiem mechanizmy wpływu fałszywych treści na odbiorców. Po wykładzie czuję większą odpowiedzialność za świadome korzystanie z mediów i reagowanie na potencjalnie nieprawdziwe informacje”.







Koordynacja, opieka: prof. Anna Czepiec-Mączka
9 grudnia b.r. klasa 2e /artystyczno-architektoniczna/ uczestniczyła w warsztatach projektowania makiet teatralnych. Zajęcia, które poprowadził Łukasz Zaleski, odbyły się w przestrzeni MICET czyli Muzeum Interaktywnego / Centrum Edukacji Teatralnej w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie, jedynym tego typu muzeum w Europie, gdzie historia łączy się ze sztuką współczesną, rzemiosłem i nowymi technologiami.













Uczniowie mieli okazję, po części teoretycznej dotyczącej historii teatru i scenografii, uczestniczyć w praktycznych zajęciach projektowania makiet teatralnych. Po wylosowaniu przez siebie tytułów spektakli („Król Lear”, „Iwona, księżniczka Burgunda” i „Czekając na Godota”) na podstawie samodzielnie pozyskanych informacji stworzyli projekty makiet. Zaangażowanie we wspólne działanie, prezentacja efektu pracy grupowej i dyskusja na temat wykonanych prac były wartościowymi elementami zajęć.
organizacja: prof. Anna Czepiec-Mączka
opieka: prof.: Anna Czepiec-Mączka, prof. Maciej Marczyk
Alma Spei to hospicjum domowe dla dzieci. Od 17 lat towarzyszy Dzieciom i ich Rodzinom w codzienności życia z nieuleczalną chorobą. Działania fundacji mają właśnie taki cel – podarowanie Rodzinom bezcennego czasu na miłość, wsparcie w opiece i pielęgnacji, z uśmiechem na ustach. Tak, aby udało się jak najlepiej, jak najpiękniej przeżyć każdy dzień. Świadomość, że liczba tych dni jest ograniczona, motywuje do wykorzystania tego czasu maksymalnie.



II LO od lat pomaga realizować to zadanie. W tym roku uczennice i uczniowie z klasy 3b /matematyczno-fizyczno-chemicznej/ dołączyli do działań, by podarować uśmiech 9 letniej Emmie i jej Rodzinie. Przygotowali prezent mikołajkowy, który jest wyrazem ich emaptii i chęci pomagania.
Każdy życzliwy gest ma wielkie znaczenie.
Dziękujemy!
Serdecznie zapraszamy na premierę telewizyjną filmu „Podarować czas” w reż. Pauliny Ibek. Film opowiada o codziennej pracy Alma Spei Hospicjum dla Dzieci.
Data premiery: 07.12.2025. Godzina: 15:30. Kanał: TVP 3 Kraków
Online: https://vod.tvp.pl/live,1/tvp-3-krakow,399746
Film otrzymał wyróżnienie Komisji Głównej podczas XXXI Festiwalu form dokumentalnych NURT w Kielcach w dniu 28.11.2025 r.
Koordynacja na terenie szkoły: prof. Anna Czepiec-Mączka
Projekt MICET w Starym Teatrze to między innymi oferta warsztatów teatralnych. 14 listopada b.r. klasa 3e o profilu artystyczno-architektonicznym brała udział w zajęciach dotyczących projektowania kostiumów. Podczas zajęć Łukasz Zaleski, prowadzący warsztaty, odwoływał się do współczesnej sztuki, historii teatru i umiejętności społecznych, takich jak komunikacja. Integrował uczestników zajęć, zachęcał do refleksji i dialogu oraz zainspirował do twórczych działań projektowania kostiumów teatralnych.






Opinie uczestników zajęć:
„Warsztaty w Starym Teatrze, w których miała możliwość uczestniczyć nasza klasa, okazały się wyjątkowo inspirujące. Dowiedzieliśmy się dużo o historii Teatru, obejrzeliśmy scenę, oraz poznaliśmy cały proces tworzenia spektaklu, od koncepcji aż po premierę. Najbardziej interesującym dla mnie elementem zajęć było jednak projektowanie kostiumów do „Wesela” Stanisława Wyspiańskiego. Po dokładniejszym przyjrzeniu się bohaterom mogliśmy pozwolić sobie na swobodę interpretacji i tworzenie wizualnych opowieści, które nadawały im nowe znaczenia. Okazało się, że jeden detal, kolor czy materiał potrafi całkowicie zmienić sposób, w jaki odbiera się daną postać. Praca nad projektami uświadomiła nam, jak ogromną rolę odgrywa kostium w teatrze i jak mocno wpływa na odbiór postaci. To doświadczenie sprawiło, że mogliśmy spojrzeć na „Wesele” z zupełnie innej strony, bardziej twórczej i otwartej na interpretację.”
Zofia Wenklar
„Zajęcia w Starym Teatrze były bardzo interesujące – mieliśmy szansę poznać historię teatru oraz dowiedzieć się jak wygląda proces powstawania spektaklu. Najbardziej atrakcyjne było zadanie praktyczne. Projektowaliśmy stroje wylosowanych wcześniej postaci z „Wesela” Stanisława Wyspiańskiego i tworzyliśmy modele ich kostiumów z materiałów, na manekinach. Ćwiczenie było dla nas bardzo inspirującym i równocześnie przyjemnym doświadczeniem. Zyskaliśmy dzięki niemu możliwość połączenia zainteresowań sztukami wizualnymi, takimi jak design i moda z teatrem i z literaturą. Bardzo cenne było według mnie to, że oprócz przeprowadzenia rozmowy dotyczącej teorii mogliśmy samodzielnie spróbować stworzyć coś kreatywnego.”
Teresa Klimowicz














organizacja: prof. Anna Czepiec-Mączka,
opieka: prof. Anna Czepiec-Mączka, prof. Małgorzata Ścibior-Szeremeta
„Kiedy to w Polsce już następowały objawy odwilży w kulturze i ludzie śmielej zaczęli sobie poczynać w różnych dziedzinach życia, wtenczas katakumbowcy krakowscy zorganizowali jedną z najbardziej uroczych imprez jazzowych, która przerodziła się w pewną tradycję i trwa po dziś dzień – są to tak zwane Krakowskie Zaduszki.”
– Leopold Tyrmand, 1954 r.

W bieżącym roku, tradycyjnie już, po raz czwarty, uczennice i uczniowie z II Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie pomagali podczas organizacji Festiwalu Krakowskie Zaduszki Jazzowe.
47 uczennic i uczniów oraz 2 absolwentki pomagały tworzyć święto muzyki jazzowej: Maria Łuczkiewicz, Maria Szarska-Garbacik, Ilona Zawicka (1c), Aleksandra Dąbrowska, Lena Kozak, Amelia Lulek, Antonina Szeliga, Aleksandra Szymańska (1d), Gabriela Gutkowska, Martyna Kozak, Gabriella Sarbiewska, Marta Ślusarz (1e), Natalia Grajny (2c), Natalia Zych, Magdalena Żurek (2d), Maja Affeltowicz, Natalia Dmitrzak, Amelia Kowalczyk, Gaja Zaręba (2e), Antonina Bargieła, Tomasz Kogut, Milena Konieczna, Ewa Lenartowicz, Natalia Tomaszewska, Anna Trepczyńska (2g), Adam Łuc (3a), Kacper Gąstoł, Gabriela Mgłosiek, Julia Penszkal (3g), Maria Czepczyk, Amelia Oroń, Antonina Sieńko (3h), Marta Galińska, Zuzanna Wawro, Barbara Zapałowska (3i), Dobrosława Kluzik, Julian Nowak, Aleksandra Pelczar (4a), Kinga Beliczyńska, Natalia Mamoń, Gabriela Owoc, Teresa Przyłuska (4b), Blanka Milewska, Hanna Pilch (4c), Agnieszka Gnela, Zofia Naziębłło (4e), Wiktor Równicki (4f) i absolwentki Julia Dąbroś i Maria Wolska.








Galeria Krakowska, Szkoła Muzyczna przy ul. Józefińskiej, Teatr Łaźnia Nowa, ICE Kraków, Filharmonia Krakowska i Opera Krakowska – w tych miejscach, przez wiele godzin młodzież angażowała się w działania, dzieląc się swoim czasem prywatnym, inicjatywą i energią. Po raz kolejny usłyszeliśmy słowa pochwały dotyczące kultury osobistej młodych ludzi, punktualności, rzetelności, łatwości w porozumiewaniu się, rozwiązywaniu problemów organizacyjnych i uśmiechu. Współpraca została zapoczątkowana w roku 2022 przez dyrektora Marka Stępskiego, który podczas tegorocznej Gali Krakowskich Zaduszek Jazowych odebrał dla II LO – partnera wydarzenia – podziękowania i książkę o tegorocznym bohaterze gali Andrzeju Dąbrowskim.




W przyszłym roku zapraszamy do pomocy przy 71. edycji festiwalu kolejnych uczniów – pomocników jazzowych.
„Then… Now… Always Jazz!”
koordynator na terenie szkoły: prof. Anna Czepiec-Mączka,
koordynator 70. KZJ: dr Natalia Adamczyk
Start akcji: 3 listopada 2025
18 tytułów do czytania i słuchania za darmo do końca listopada!
„Alchemia” Katarzyna Zyskowska, Wydawnictwo Znak, ebook i audiobook
„Bezkarny” Remigiusz Mróz, Wydawnictwo Filia, ebook i audiobook
„Dezorientacje” Magdalena Grzebałkowska, Wydawnictwo Znak, ebook i audiobook
„Dom zła” Jakub Rutka, Wydawnictwo Znak, ebook i audiobook
„HOMO DIGITALIS. Jak internet pożera nasze życie?” Wojtek Kardyś, Wydawnictwo Znak, ebook i audiobook
„Ja, diablica” Katarzyna Berenika Miszczuk, Wydawnictwo Mięta, ebook i audiobook
„Kolaborantka” Barbara Wysoczańska, Wydawnictwo Filia, ebook i audiobook
„Maski” Melka Kowal, Wydawnictwo Literackie, ebook i audiobook
„Muminki i duża powódź” Tove Jansson, tłum. Teresa Chłapowska, Wydawnictwo Nasza Księgarnia, ebook i audiobook
„MVP The Most Valuable Prize” Ola Rochowiak, Wydawnictwo Kobiece, ebook i audiobook
„My, Sarmaci” Joanna Orzeł, Wydawnictwo Port, ebook i audiobook
„Początek wszystkiego” Marianna Gierszewska, Wydawnictwo Otwarte, ebook i audiobook
„Podejrzany X. Pochodna zbrodni” Keigo Higashino, tłum. Klaudia Ciurka, Grupa Wydawnicza Relacja, ebook i audiobook
„Rdzeń” Weronika Mathia, Wydawnictwo Czwarta Strona, ebook i audiobook
„Rodzeństwo” Moa Herngren, tłum. Wojciech Łygaś, Wydawnictwo Albatros, ebook i audiobook
„Swallow” Aleksandra Muraszka, Wydawnictwo Jaguar, ebook i audiobook
„Zbędni” Wojciech Chmielarz, Wydawnictwo Marginesy, ebook i audiobook
„Zeno Cosini” Italo Svevo, tłum. Zofia Ernstowa, Wydawnictwo ArtRage, ebook
Listopad to miesiąc, który miłośnicy czytania już od ponad dekady kojarzą z projektem Czytaj PL.
Rusza kolejna edycja tej największej w Polsce akcji czytelniczej!
Do końca listopada wszystkie chętne osoby mają możliwość uzyskania dostępu do darmowej biblioteki liczącej aż osiemnaście starannie wyselekcjonowanych tytułów!
Jak to działa?
1. Do akcji można wejść poprzez darmową aplikację Woblink. Czytaj w aplikacji lub na czytnikach /Google Play, App Store, App Galery/.
2. Skanuj i wejdź do akcji /Załóż konto lub zaloguj się do aplikacji Woblink i wejdź na swoją półkę. W prawym górnym rogu zobaczysz ikonę skanera. Wybierz ją i zeskanuj kod, który znajdziesz na lubimyczytać.pl/.
3. Otrzymasz czasowy dostęp do ebooków i audiobooków. W aplikacji i na czytnikach Kindle i Inkbook przez cały listopad 2025.
Szczegóły akcji: https://akcja.czytajpl.pl/
szkolny koordynator: prof. Anna Czepiec-Mączka

27 października 2025 roku w MOS-ie przy ul. Rajskiej 12 w Krakowie w ramach ogólnopolskiej kampanii „Dzieciństwo bez przemocy” odbyła się konferencja z udziałem ekspertów i specjalistów z zakresu ochrony praw dzieci. Uczennice i uczniowie z klasy 3h medialno-prawnej mieli możliwość uczestniczyć w tym spotkaniu. Organizatorami wydarzenia byli: Fundacja to ja – dziecko oraz Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie a współorganizatorem Teatr im. J. Słowackiego w Krakowie. Patronat honorowy sprawował Prezydent Miasta Krakowa Aleksander Miszalski.
W trakcie spotkania eksperci poruszyli tematy związane z rozpoznawaniem przemocy, reagowaniem na sytuacje zagrożenia oraz wspieraniem rodzin w kryzysie. Dyskusji towarzyszyły wystąpienia specjalistów oraz prezentacja dobrych praktyk z Krakowa i innych miast.
Kampania „Dzieciństwo bez Przemocy” jest coroczną, ogólnopolską akcją mobilizującą społeczeństwo do zapobiegania krzywdzeniu dzieci oraz podejmowania działań na rzecz budowania bezpiecznego dzieciństwa. Jej celem jest zwiększenie świadomości społecznej i kształtowanie kultury wychowania dzieci opartej na szacunku, empatii oraz wsparciu.
Tegoroczna edycja kampanii rozpoczęła się 6 października inauguracyjną konferencją w Warszawie, a jej kulminacją będzie 19 listopada – Międzynarodowy Dzień Przeciwdziałania Przemocy wobec Dzieci.
Dzieciństwo nie powinno kojarzyć się z krzykiem, lękiem ani bólem. Powinno być czasem bezpieczeństwa, obecności i miłości. W dalszym ciągu zbyt dużo dzieci w Polsce doświadcza przemocy – nie tylko za zamkniętymi drzwiami domów, ale także w szkołach, w relacjach rówieśniczych i w przestrzeni publicznej.
więcej: tutaj




opieka: prof. Anna Czepiec-Mączka

O idei 17. edycji Conrad Festival 2025 Nadzieja radykalna, czyli przetrwanie to za mało pisze Olga Drenda w programie: „Koniec świata nie musi być spektakularnym krachem, końcem wszystkiego. Może być, i często bywa, rozpadem znanej rzeczywistości oraz przejściem do stanu, w którym trzeba przecież nadal istnieć. Apokalipsy, mniejsze i większe, wydarzają się cały czas. Kultury, cywilizacje i epoki napotykają swój kres, a pojedynczy ludzie przeżywają prywatne końce i mierzą się z własną skończonością. Rzeczywistość postapokaliptyczna nie jest czymś, co może nadejść dopiero kiedyś: wielu ludzi jest jej mieszkańcami już dziś. Nie dotyczy to jedynie społeczności, które przetrwały wojny czy klęski żywiołowe. Końce osobistych światów dotykają przecież nas codziennie. Po pierwszym wstrząsie następuje ciąg dalszy; drżące, ciche trwanie – lub powrót do życia po wyłonieniu się z tunelu w innym miejscu. Trzeba się odnaleźć, szukając indywidualnych strategii i rysując nowe mapy. Przetrwanie to za mało. Życie to coś więcej niż jedynie przeżycie – by jednak takim się stało, potrzebna jest siła chroniąca przed popadnięciem w nicość.”
Festiwal Conrada – organizowany przez Miasto Kraków, KBF oraz Fundację Tygodnika Powszechnego – to największe międzynarodowe wydarzenie literackie w Polsce i jedno z największych w Europie. Patron festiwalu, Joseph Conrad, przypomina nam, że czasem zrozumienie wymaga spojrzenia z oddali. Pisał w swoim trzecim języku – angielskim, myślał po polsku, współtworzył światowy kanon, a jego dzieła do dzisiaj pomagają pojąć mechanizmy globalnej współczesności. Literatura jest bowiem niezwykłym paradoksem: sprawia, że czasem pozorna ucieczka w inną rzeczywistość pozwala zobaczyć własny świat w bardziej przejrzystym świetle.
Uczennice i uczniowie z klasy 2 h medialno-prawnej uczestniczyli w spotkaniu literackim z Jerzym Franczakiem – prozaikiem, eseistą, literaturoznawcą, profesorem na Wydziale Polonistyki UJ odczytując opowiadania „Pies” i „Nadzieja” ze zbioru opowiadań J.M.Coetzeego „Nadzieja”.
Zamiarem organizatorów było pobudzenie wyobraźni uczniów do pracy z tekstem i postawienie nieoczywistych pytań. Pozwoliło to z jednej strony wyrwać dzieło literackie z jego zwyczajowych kontekstów, a z drugiej ustanowić pomost pomiędzy nim a rzeczywistością, w której na co dzień żyjemy.
Nikola Nowak uczennica z klasy 2h pisze: „Nasze spotkanie dotyczyło tekstów “Nadzieja” i “Pies” J.M. Coetzeego. Rozmowa o tym drugim opowiadaniu tak nas pochłonęła, że poświęciliśmy na nią cały czas. Profesor Franczak prowadzący warsztaty stworzył warunki do dyskusji i pomagał w interpretacji tekstu, dopuszczając wszystkich chętnych do głosu, co bardzo mi się podobało, bo lubię wyrażać swoje zdanie i słuchać opinii innych, które w tym przypadku były bardzo różnorodne, więc zajęcia były ciekawe. Opowiadanie „Pies”, które omawialiśmy, bardzo mi się podobało. Jest bardzo proste a zarazem nietypowe. Krótkie zdania mają siłę, przez co zyskują duże znaczenie. Dla niektórych odbiorców tekstu (którzy odczytali opowiadanie dosłownie) było on tylko o niepotrzebnie przesadzającej pani, skarżącej się na psa starszej pary, Dla mnie, był to symbol nieuniknionego lęku, z którym mierzymy się każdego dnia, przed którym trudno jest uciec. Bohaterka staje „twarzą w twarz” z psem, konfrontując swój największy strach. To opowiadanie trafi do każdego, kto w literaturze lubi dostrzegać piękno szczegółów, które tak wiele osób pomija.”









Organizacja, opieka: prof. Anna Czepiec-Mączka, prof. Urszula Szafranek

15 października b.r. uczennice i uczniowie z klasy 4e artystyczno-architektonicznej oglądali na deskach Teatru im. J. Słowackiego spektakl Pan Tadeusz. Został on poprzedzony warsztatami interpretacyjnymi, które poprowadził kierownik działu edukacji Wojciech Rzehak. Młodzież rozmawiała o mitologizacji i demitologizacji oraz historiach, które tłumaczą świat. Na przestrzeni wieków interpretacja „Pana Tadeusza” ewoluowała. Na potrzeby spektaklu tekst Adama Mickiewicza został odczytywany przez reżysera Wojtka Klemma krytycznie i w nowych kontekstach. Jest to z pewnością jeden z głosów w dyskusji, choć nie jedyny. Większość odbiorców spektakl rozczarował. Niewątpliwie jednak warto analizować i reinterpretować znane teksty kultury.









Opiekun Klubu Wyspiańskiego: prof. Anna Czepiec-Mączka, opieka: prof. Anna Mazan-Stachura

Od 4 lat uczniowie z naszej szkoły biorą udział w Akcji Mikołajkowej i przyczyniają się do szerzenia dobra. Organizatorem jest Hospicjum dla Dzieci Alma Spei. Działania młodzieży polegają na ufundowaniu prezentu mikołajkowego dla nieuleczalnie chorego dziecka. Zwykle uczennice i uczniowie dołączają od siebie kilka słów życzeń, które mają na celu okazanie wsparcia dla Dziecka i Rodziny.
Podsumowanie:
rok 2021 – klasa 3c
rok 2022 – klasa 2e
rok 2023 – klasa 2d i klasa 3f
rok 2024 – klasa 3b
8 października b.r. delegacja uczennic z klasy 3b: Alicja Rusin, Krystyna Tataruch i Paulina Wrońska z prof. Anną Czepiec-Mączką uczestniczyła w uroczystości zorganizowanej z okazji 20. rocznicy Światowego Dnia Hospicjów i Opieki Paliatywnej.
Była to okazja do obejrzenia filmu dokumentalnego „Podarować Czas” w reż. Pauliny Ibek i dyskusji panelowej na temat roli hospicjów w społeczeństwie. Ten ważny temat został ukazany poprzez wyeksponowanie w filmie wartości takich jak szczerość, pokora, autentyczność, wrażliwość, odwaga, nadzieja. Wybrzmiały słowa o wzajemnym obdarowywaniu jako sensie życia.
Dziękujemy za serce i dotychczasową pomoc.

koordynacja: prof. Anna Czepiec-Mączka
Miło nam poinformować o działaniach Młodzieżowej Rady Muzeum Manggha, w skład której wchodzą cztery uczennice z naszej szkoły: Amelia Oroń z klasy 2h /medialno-prawnej/, Tosia Sieńko z klasy 2h /medialno-prawnej/, Julia Dubiel z klasy 3e /artystyczno-architektonicznej/ i tegoroczna absolwentka Sara Piszczek z klasy 4e /artystyczno-architektonicznej/.
Od 2024 roku w Muzeum Manggha działa Młodzieżowa Rada – grupa licealistek i licealistów z Krakowa, którzy aktywnie współtworzą kulturalną rzeczywistość muzeum. Ich świeże spojrzenie, zaangażowanie i współpraca z artyst(k)ami młodego pokolenia zaowocowały pierwszą wystawą kuratorowaną przez młodzież.
To opowieść o relacjach, naturze i kondycji człowieka – inspirowana japońskim przysłowiem „Ame futte ji katamaru” (pol. „Po deszczu ziemia staje się twardsza”). Odnosi się ono do dynamiki ludzkich relacji i według niego przeciwności losu oraz niepowodzenia prowadzą w rezultacie do zbudowania wzajemnej harmonii i wzmocnienia więzi. Po deszczu ziemia staje się twardsza to projekt, który pozwala na przyjrzenie się kondycji człowieka i naturze otaczającego świata poprzez metaforę wody, deszczu i łez.
Spotkanie otwierające wystawę odbyło się 18 czerwca a wystawa trwała od 17 do 22 czerwca 2025. Oprowadzanie kuratorskie prowadzone przez Młodzieżową Radę Muzeum Manggha dla młodzieży od 12. roku życia oraz dorosłych odbyło się w niedzielę 22 czerwca.
Zespół kuratorski: Stanisław Baczyński, Maria Drozd, Julia Dubiel, Kseniia Manher, Amelia Oroń, Sara Piszczek, Tosia Sieńko, Adam Stępalski
Artyści i artystki: Kacper Broniszewski, Katarzyna Feiglewicz-Peszat, Michał Iwański, Anna Juszczak, Konrad Krzyżanowski, Agnieszka Liber, Ola Sikora, Katarzyna Wójcicka
Gratulujemy!














Poniżej przedstawiamy kilka zdań uczennic tworzących wystawę.
Tosia Sieńko:
„Po deszczu ziemia staje się twardsza” to projekt, przygotowany przez młode osoby czyli Młodzieżową Radę Muzeum Manggha. Bez wątpienia każdy był w stanie znaleźć w nim coś swojego. Przyglądając się różnym zastosowaniom i funkcjom wody, deszczu, ale też łez, dla człowieka i całego świata, zadając sobie pytania dotyczące dynamiki ludzkich relacji, kondycji człowieka i natury, stworzyliśmy wystawę nawiązującą do japońskiego przysłowia „Ame futte ji katamaru”, czyli „Po deszczu ziemia staje się twardsza”. Dzięki współpracy z krakowskimi artystami udało się stworzyć „naszą wystawę”. Przygotowując ją mieliśmy niezwykłą możliwość rozmawiać z twórcami opisywanych przez nas prac, dowiedzieć się więcej o ich inspiracjach, prywatnych doświadczeniach oraz historii powstawania dzieł. Prace będące obrazami, ale także instalacjami, dotyczyły i były ściśle związane z wodą, interpretując ją na różne sposoby. W jednych została przedstawiona, jako źródło oczyszczenia, w kolejnych jako uosobienie samego człowieka oraz jego uczuć, a w jeszcze innych, jako coś ściśle zintegrowanego z istnieniem bytu, będącego jego częścią, ale także zupełnie odrębną materią.
Członkostwo w ramach Młodzieżowej Rady, było jednym z najciekawszych doświadczeń jakie mnie spotkało. Miałam niesamowitą możliwość, rozwijania swoich zainteresowań i pozyskania wiedzy o kulturze i sztuce (nie tylko Japonii) bezpośrednio z nią działając, poprzez udział w wydarzeniach takich jak kodomo no hi, czy noc muzeów, a także współtworzeniu wystawy. Oprócz tego, dzięki regularnym spotkaniom w okresie dwóch lat, z różnymi osobami działającymi w sferze krakowskiej kultury, między innymi: kuratorami, archiwistami i artystami, mogłam dowiedzieć się więcej o pracy w muzeum „od kuchni”, co również było niesamowicie rozwijające”.
Amelia Oroń:
„Jako Młodzieżowa Rada Muzeum Manggha od początku wiedzieliśmy, że nasza wystawa powinna swoim tematem nawiązywać do emocji. Gdy natknęliśmy się na informacje o porze deszczowej w Japonii (która ma miejsce w czerwcu) to właśnie one zainspirowały nas do poszukiwania treści związanych z deszczem i smutkiem. Tak właśnie powstała wystawa ” Po deszczu ziemia staje się twardsza”. Jej tematyka miała łączyć trudne emocje związane z dojrzewaniem i codziennym życiem z symboliką wody. Proces powstawania wystawy pozwolił nam wykorzystać doświadczenia, które nabywaliśmy przez cały wcześniejszy rok działając w radzie, oraz wtedy gdy uczyliśmy się pracy w muzeum „od kuchni” kontaktując się z artystami, dbając o transport prac czy pisząc teksty kuratorskie. Wystawie towarzyszyły także warsztaty dla dzieci, które wraz z Tosią miałam przyjemność poprowadzić. Ich tematyka, jak i całego projektu, dotyczyła deszczu, jednak w tym przypadku z nieco innej perspektywy. Wraz z dziećmi zastanawiałyśmy się w jaki sposób deszcz przedstawiany jest w popkulturze japońskiej oraz jakie są pozytywne i negatywne jego aspekty. W efekcie stworzyłyśmy japońskie laleczki /amulety „teru teru bozu” odstraszające deszcz. Cały projekt był niezwykle wymagający ale też inspirujący. Dostrzegłam jak trudną pracą jest organizacja wydarzeń kulturalnych i zrozumiałam jak wiele osób musi być w te działania zaangażowanych. Była to okazją do poznania wspaniałych artystów i kuratorów oraz możliwość uczestniczenia w wydarzeniach organizowanych przez muzeum”.
Nabór na kolejny rok do Młodzieżowej Rady Muzeum Manggha odbędzie się we wrześniu. Prosimy o śledzenie ogłoszeń w Librusie lub kontakt z prof. Anną Czepiec-Mączką.
Zapraszamy.
Warsztaty literackie w oparciu o tomik poezji „Pustko” Macieja Bobuli.
Spotkanie z Absolwentem dr. Jakubem Kornhauserem.
Warsztaty literackie z udziałem klasy 2h medialno-prawnej, w ramach ostatniej już w tym roku Szkoły czytania, odbyły się w Pałacu Potockich w dniu 16 czerwca br. Punktem wyjścia do rozważań o współczesnej poezji był tomik „Pustko” Macieja Bobuli. Zajęcia poprowadził Absolwent naszej szkoły dr Jakub Kornhauser /literaturoznawca, poeta, tłumacz, redaktor, eseista, UJ/.











„Spotkanie w Pałacu Potockich ukazało jak poezja, w której autor odsłania swoje cierpienie, lęki i nadzieje, pozwala nie tylko zrozumieć jego indywidualną historię, ale także spojrzeć głębiej na ludzką kondycję. Taki cykl pokazuje, że literatura może być formą terapii zarówno dla twórcy, jak i dla czytelnika. Refleksyjna, szczera forma przekazu skłoniła mnie do przemyśleń nad kruchością życia, siłą wewnętrzną i rolą sztuki w oswajaniu trudnych doświadczeń. Ponadto poezja Macieja Bobuli jest przepełniona ukrytymi przesłaniami. Każdy jest w stanie znaleźć coś dla siebie, zinterpretować to w odpowiedni dla siebie sposób.”
Mikołaj Wiążewski
„Spotkanie z Panem Jakubem Kornhauserem o zbiorze wierszy Macieja Bobuli pt. „Pustko” było niezwykle inspirującą rozmową na temat współczesnej polskiej poezji. Poruszyliśmy tematy dotyczące przeszłości i dzieciństwa oraz ich pozytywnych niemalże baśniowych aspektów, tworzących kontrast do smutnej i przerażającej teraźniejszości. Tematem spotkania były również sny, jako refleksja nad traumami i przeżyciami podmiotu lirycznego. Odnieśliśmy się również do środków artystycznych, kontekstów filmowych czy wyjątkowo negatywnej i naturalistycznej wizji świata przedstawionego przez autora, który głównie porusza tematy takie jak śmierć, przemijanie, historia, psychika czy bezsens poprzez metafory robactwa czy wojny. Spotkanie było bardzo interesujące i pozwoliło nam spojrzeć na współczesną poezję w nowy sposób, jednocześnie odkrywając jej piękno.”
Amelia Oroń
Refleksje uczniów po spotkaniu wskazują na potrzebę obcowania z poezją, zatrzymania się w pędzie świata i usłyszenie tego, co zawarte jest w przekazie drugiego człowieka. Jeżeli jest to poezja – tym bardziej warto wykonać wysiłek, by poczuć i zrozumieć więcej i mocniej. W jaki sposób można zmierzyć tytułową pustkę? Tylko próbując zorganizować przestrzeń, którą stanowi wyrwa po tym, co kiedyś było na jej miejscu. Takiej próby podejmuje się właśnie Maciej Bobula w tomie poetyckim „Pustko”, gdzie pamięć istnieje w ścisłej zależności od nicości, w której miejscu kiedyś było coś więcej. Bobula zaglądając w pustkę, nie widzi wyłącznie przerażającej ciemności, ale także duchy tego, co niegdyś tam istniało. „Pustko” to w końcu książka o przeniesieniu przeszłości w teraźniejszość, o śmierci i życiu po śmierci i… Zainteresowanym rekomendujemy „Pustko”, Wydawnictwo Warstwy, Wrocław 2023, s. 88.
organizacja: prof. Anna Czepiec-Maczka,
opieka: prof. Anna Czepiec-Maczka, prof. Ewa Wach-Czubińska