Dwadzieścia kroków wszerz i wzdłuż – uczniowie klasy 2h w Teatrze im. Juliusza Słowackiego


20 września br. klasa humanistyczna 2h zwiedziła Teatr im. Juliusza Słowackiego, zaliczany do najcenniejszych zabytków architektury teatralnej w Europie. Teatr ten, zwany wcześniej Teatrem Miejskim, działa nieprzerwanie od roku 1893 i jest jedną z najsłynniejszych scen polskich. Uczniowie mieli okazję poznać historię teatru i osób z nim związanych. Odkryli sekrety sceny, na której w XIX i XX wieku kształtowała się współczesna dramaturgia, nowoczesna inscenizacja i aktorstwo.
Zainteresowanie uczniów wzbudziły: jaskółka, loża cesarska, miejsce dla inspicjenta, historyczna już garderoba Józefa Solskiego, scena – jak określił ją Stanisław Wyspiański – „dwadzieścia kroków wszerz i wzdłuż”, a także wspaniały, ważący 800 kilogramów żyrandol, kurtyna Henryka Siemiradzkiego i nowa kurtyna (2018 r.) wg projektu Stanisława Wyspiańskiego.
Aktualnie spektakle prezentowane są na scenach: Duża Scena, MOS, Dom Machin (Scena Miniatura), a przedstawienia tworzą reżyserzy – m.in. Anna Augustynowicz, Remigiusz Brzyk, Agata Duda-Gracz, Agnieszka Glińska, Iwona Kempa, Maja Kleczewska, Wojtek Klemm i Cezary Tomaszewski. Oprócz spektakli teatr realizuje wiele projektów artystycznych, np. Myślnik – spotkania filozoficzne oraz edukacyjne Klub Wyspiańskiego zrzeszający uczniów z wybranych krakowskich szkół średnich. Duchowym patronem teatru jest Stanisław Wyspiański, a jego słowa z Wyzwolenia stanowią motto działań artystycznych:
Musimy coś zrobić, co by od nas zależało,
zważywszy, że dzieje się tak dużo, co nie zależy od nikogo.

Warte przypomnienia jest wspomnienie ucznia III Gimnazjum im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie (poprzedzającego II Liceum Ogólnokształcące) krytyka teatralnego Stefana Papee zamieszczone w Księdze Pamiątkowej Szkoły z lat 1883 – 1983.
„… Na premierach aż się roiło od „Sobka”… Do dobrego tonu należało w czasie dużej przerwy zbiec z galerii na dół, przedefilować beztrosko na parterze, przywitać się z kolegami i co chwila szurnąć z uszanowaniem przed belfrem, który wspaniałomyślnie zawsze zapominał, że właściwie powinien nas wyprosić z teatru. „Sobek” miał w tych ostatnich latach przed pierwszą wojną światową pewne przywileje w Teatrze Słowackiego. Stale współpracowały z nami na dorocznych wieczorach teatralnych klas VII takie tuzy teatru, jak np. Stanisław Stanisławski… Z wdzięcznością wspominam te bujne czasy licznych, pięknych premier w Teatrze Słowackiego, które uczyły młodzież miłości do literatury.”
Organizacja, zdjęcia, opieka: prof. Anna Czepiec-Mączka.

Narodowe czytanie „Moralności pani Dulskiej” Gabrieli Zapolskiej z udziałem uczennicy naszego liceum


4 września br., podczas dziesiątej, jubileuszowej edycji Narodowego Czytania, była przeczytana Moralność pani Dulskiej. Z balkonu Teatru im. Juliusza Słowackiego aktorki – Dominika Feiglewicz, Karolina Kamińska, Marta Konarska, Magdalena Osińska, Natalia Strzelecka, Marta Waldera oraz aktorzy – Krzysztof Piątkowski i Tomasz Wysocki – odczytali fragmenty dramatu. W wydarzeniu – jako narratorka – uczestniczyła uczennica klasy 2 h Julia Brzykcy, reprezentująca szkolny Klub Wyspiańskiego.
Akcja organizowana jest przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej od 2012 roku.
Opieka i zdjęcia: prof. Anna Czepiec-Mączka.

Klub Wyspiańskiego. Sobieski w Słowackim na spektaklu „Kariera Artura Ui”

W dniu 17 stycznia br. uczniowie klas pierwszych i drugich mieli okazję obejrzeć w Teatrze im. J. Słowackiego spektakl „Kariera Artura Ui” w reżyserii Remigiusza Brzyka. Napisany w latach 40. XX wieku przez Bertolda Brechta dramat nawiązywał do wydarzeń związanych z narodzinami nazizmu i dojściem Hitlera do władzy. Przedstawienie teatralne, które zobaczyła młodzież, stało się punktem wyjścia do dyskusji, którą bezpośrednio po spektaklu poprowadzili dyrektor teatru Krzysztof Głuchowski i filozof Piotr Augustyniak.

Rozmowa była próbą odpowiedzi na pytania: Czy to, co widzieliśmy na scenie, może się wydarzyć dzisiaj? Czy kariera Artura Ui może się powtórzyć? Czy obecność współczesnych narzędzi, mediów społecznościowych i  Internetu, może umożliwić tego typu karierę, czy wręcz odwrotnie – zburzyć ją poprzez zdemaskowanie mechanizmów manipulacji? Czy totalitaryzm nadal może zagrażać zachodniemu światu?

W rzeczowej dyskusji oprócz uczniów uczestniczyli aktorzy Rafał Dziwisz, Tadeusz Zięba i Wojciech Skibiński. Wspólnie zastanawiano się, co powoduje niemożność porozumienia się, czy konsensus to tylko idea, czy jest coś, co można zrobić, by nie zamykać się we własnych przekonaniach i spróbować podjąć dialog z ludźmi o innych poglądach. Rozważano, czy debata może zbliżyć ludzi i pomóc im porozumieć się ze sobą, czy warto koncentrować się w niej na wartościach. A może to właśnie przywiązanie do wartości uniemożliwia zrozumienie racji drugiej strony. Tak trudno przecież o wspólne wzorce i postawy,  nawet problemy klimatyczne dzielą ludzi.

Wydaje się, że krytyczne myślenie, odwaga i autentyczne zainteresowanie drugim człowiekiem oraz jego  poglądami, czyli  otwartość na rozmowę i słuchanie innych ludzi, mogą być sposobem na znalezienie kompromisu. Takie warunki do wzajemnego poznawania się proponuje właśnie Klub Wyspiańskiego w Teatrze im. J. Słowackiego. Jest to przestrzeń, która ma służyć wymianie myśli, intelektualnym sporom, zbliżeniu się do drugiego człowieka, zrozumieniu jego postawy i porozumieniu pomimo różnic światopoglądowych.

Ku przestrodze niech wybrzmią raz jeszcze słowa Brechta, które padły w scenie końcowej:

„Lecz wy się uczcie patrzeć, a nie gapić.
Czynu potrzeba, […] lecz niechaj do głowy
Triumf przedwczesny ludom nie uderza
Płodne wciąż łono, co wydało zwierza.”

Organizacja: prof. Anna Czepiec-Mączka
Zdjęcia: Wiktor Klamra, klasa 2d

Klub Wyspiańskiego. Akt finałowy – podsumowanie warsztatów teatralnych prowadzonych przez aktorów z Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie na podstawie ‚Wesela’ Stanisława Wyspiańskiego.


05-12-2019 Na scenie Małopolskiego Ogrodu Sztuki odbyło się podsumowanie trwających ponad dwa miesiące warsztatów teatralnych młodzieży krakowskich szkół. Uczniowie z II LO pracowali w dwóch grupach – pierwsza z nich składała się z uczniów z klas 1c i 3e pod kierunkiem aktorki pani Marty Waldery, drugą – 25 osobową tworzyli uczniowie z klas 1d, 1e, 1g, 1n, 1t, 2c, 2e, 2g, 3a przy wsparciu aktorów pana Daniela Malchara i Antoniego Milanceja.
Zespoły brawurowo przedstawiły etiudy inspirowane Weselem Wyspiańskiego. Grupa II jako jedyna podczas prezentacji otrzymała owacje na stojąco. W pokazie uczestniczyło 8 grup z 6 krakowskich liceów.
Finał warsztatów był nową formą działalności Klubu Wyspiańskiego. Uczestnicy Klubu, którzy w ubiegłym roku brali udział w warsztatach adaptacyjno-literacko-aktorskich, tegorocznych warsztatach multimedialnych i warsztatach teatralnych otrzymali karty Klubu Wyspiańskiego i torby – znak rozpoznawczy Klubu. Niebawem nowe propozycje Klubu – zachęcamy do rozwijania swoich pasji 🙂
Dyrektor Teatru Krzysztof Głuchowski w zaproszeniu do Dyrektora II LO Marka Stępskiego pisze: ”Musimy coś zrobić, co by od nas zależało, zważywszy, że dzieje się tak dużo, co nie zależy od nikogo”. – tak pisał w Wyzwoleniu Stanisław Wyspiański. Więc robimy! Razem. W teatrze i w szkołach. Jestem niezwykle dumny z tego mariażu.
To co wyróżnia Klub Wyspiańskiego – to tworzenie, dyskutowanie i radość ze wspólnego odkrywania swoich możliwości.
Opiekun Klubu Wyspiańskiego w II LO – prof.  Anna Czepiec-Mączka.


Grupa I.

Grupa II.

Spotkanie przedstawicieli wykonawców i opiekuna Klubu Wyspiańskiego prof. Anny Czepiec-Mączki z Dyrektorem II Liceum i rozdanie Kart Klubu Wyspiańskiego.

Zdjęcia: Grzegorz Mart, Sara Zawadzka kl. 3h.

Sobieski w Słowackim – kontynuacja. Spektakl „Lalka”


Trzeci rok działalności Klubu Wyspiańskiego rozpoczęty!
17-10-2019 Dziś uczniowie klas III obejrzeli spektakl „Lalka” w reż. Wojciecha Klemma. Przedstawieniu towarzyszyła dyskusja, którą poprowadził dyrektor teatru Krzysztof Głuchowski, wspierany przez asystentkę reżysera Małgorzatę Jakubowską oraz aktorki Karolinę Kazoń /Izabela Łęcką/ i Natalię Strzelecką /Helena Stawska/. Rozmowa po spektaklu stała się okazją do odpowiedzi na pytania: Czy Lalka Prusa jest aktualna we współczesnym świecie? Kim współcześnie są Izabele Łęckie, Wokulscy? Kim jest człowiek i co go tworzy? Jak oddziałuje na niego środowisko? Czy Lalka kocha Wokulskiego?
Bez wątpienia spektakl wywołał dyskusję, co widoczne było w wymianie zdań, w próbie wyrażania emocji, poglądów.
Uczniowie w trakcie wymiany opinii o obejrzanej scenicznej realizacji powieści Bolesława Prusa odkryli zamysł reżysera … każda z postaci prezentowanych w spektaklu była marionetką, a sam Wokulski okazał się tytułową Lalką. Przedstawienie teatralne mówiło m.in. o nieporadności człowieka, o niemożności porozumienia się z innymi ludźmi, o trudności w okazywaniu miłości.
Każde słowo, które padło ze sceny, było tekstem Bolesława Prusa – 100 % Prusa w Prusie – jak określił dyrektor teatru, podsumowując trafność spostrzeżenia, że dziewiętnastowieczna powieść jest wciąż aktualna, a przedstawienie pokazuje powiązania między przeszłością a współczesnością.
Opinie uczniów o spektaklu: „Świetnie było. Sztuka fenomenalna! Scenografia, kostiumy, cały pomysł … Przepięknie!
To jeden z najlepszych spektakli, jakie widziałem, a na pewno najlepiej się na nim bawiłem. Było super.”
Uczniowie pokazali, że znają tekst Lalki, że chcą wypowiadać się publicznie, że potrafią bronić swego zdania.
Dyskusje w ramach Klubu Wyspiańskiego są dobrą okazją do spotkania młodych widzów z twórcami i aktorami, zachęcają do aktywnego kontaktu ze światem sztuki i myśli, do wysłuchania opinii innych. Zdjęcia Andrzej Szablewski kl. 3a.

Klub Wyspiańskiego – projekt literacko-teatralny

Podczas cyklu spotkań z udziałem Dyrektora Naczelnego i Artystycznego  Teatru Słowackiego Krzysztofa Głuchowskiego, Kierownika Literackiego Jakuba Roszkowskiego oraz Szefa Działu Ideowego Piotra Augustyniaka uczniowie  dyskutowali i interpretowali tekst literacki („Proces” Franza Kafki w nowym tłumaczeniu J. Ekiera), następnie próbowali zaadaptować wybrane fragmenty na wersję sceniczną, by na samym końcu popracować nad scenkami aktorskimi z aktorem Marcinem Kaliszem.

Uczestnicy zajęć to uczniowie z klas: 1e, 1i, 2a, 2e, 2h

Koordynacja, opieka – prof.: Anna Czepiec-Mączka

„Klub Wyspiańskiego” to projekt dofinansowany ze środków Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Relacja jednej z uczestniczek warsztatów – Sary Zawadzkiej z klasy 2h:

„Zajęcia z prób adaptacyjnych „Procesu” Kafki w Klubie Wyspiańskiego były wielkim wyzwaniem dla wszystkich uczestników. W zawrotnym tempie pisaliśmy krótkie scenki, które następnie były … krytykowane przez prowadzącego zajęcia kierownika literackiego Teatru, Kubę Roszkowskiego. Czy jednak jest coś lepszego niż konstruktywna krytyka? Sztuka, a zwłaszcza teatr, ma w sobie zawsze tę nutkę niewiadomej, ponieważ możesz zostać źle zrozumiany lub nadinterpretowany. Dzięki temu spotkaniu zdobyliśmy bardzo dużo pokory, ale i nadziei, że przyszłe zmagania ze scenopisarstwem będą już tylko coraz trafniejsze.

Klamrą zamykającą cykl spotkań w Klubie Wyspiańskiego była upamiętniona w krótkiej filmowej relacji próba przestawienia dzień wcześniej napisanych scen. Podzieleni na trzy grupy początkowo staraliśmy się grać przedstawiane przez nas postaci na wyrost, aby zrozumieć ich materię. W trakcie trwania zajęć powoli odkrywaliśmy, że aby dać prawdziwego ducha temu co chcemy przekazać, musimy ściągnąć z siebie wykreowane maski i przestać grać. Dzięki tym zajęciom, prowadzonym w ciekawy i barwny sposób przez Marcina Kalisza, odkryliśmy, że w teatrze jak i w życiu czasem to właśnie mniej znaczy więcej. Do zobaczenia po wakacjach”. 

Nowy wymiar Klubu Wyspiańskiego!


Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie zainaugurował nowy projekt literacko-teatralny skierowany do młodzieży należącej do Klubu Wyspiańskiego. Podczas cyklu spotkań z udziałem m.in. Dyrektora Naczelnego i Artystycznego Teatru Krzysztofa Głuchowskiego, Kierownika Literackiego Jakuba Roszkowskiego oraz Szefa Działu Ideowego Piotra Augustyniaka uczniowie będą dyskutowali i interpretowali tekst literacki (wybrany został „Proces” Franza Kafki w nowym tłumaczeniu J. Ekiera), następnie spróbują zaadaptować wybrane fragmenty na wersję sceniczną, by na samym końcu popracować nad scenkami aktorskimi. Pierwsze zajęcia były rozgrzewką przed rzetelną pracą nad tekstem i adaptacją Procesu. Zintegrowaniu uczniów z klas 1i, 2a, 2e, 2h i 3a służyły wprawki aktorskie wokół „pewnego dialogu”.

Sobieski w Słowackim III

Po raz trzeci uczniowie II LO w Krakowie mieli okazję uczestniczyć w projekcie Teatru im. J. Słowackiego Klub Wyspiańskiego. 23 października br. uczniowie klas I i II oglądali spektakl Teatr w Krakowie. Prolog w reżyserii Remigiusza Brzyka, byłego dyrektora artystycznego Teatru Powszechnego w Warszawie. Spektakl, wykorzystując konwencję podróży, poprowadził widzów przez najciekawsze wydarzenia historyczne związane z Teatrem im. Słowackiego od momentu jego powstania aż po II wojnę światową. W zamyśle reżysera miał być  dyskusją z historią, ale także próbą uchwycenia czegoś tak ulotnego i nieokreślonego jak marzenie. Marzenie o teatrze zadającym pytania, poszukującym i prowokującym do dyskusji.

Integralną częścią wizyty w teatrze było jego zwiedzanie. Uczniowie mieli okazję poznać barwną historię jednego z najpiękniejszych teatrów w Europie i osób z nim związanych,  niezwykłą architekturę obiektu i sceniczne obyczaje.

Trzecią część spotkania stanowiła dyskusja  na temat sztuki. Aktorzy i uczniowie rozmawiali o granicach wolności w sztuce, o odbiorze dzieła teatralnego przez widza. Zastanawiali się, czym jest sztuka, jaka powinna być: radykalna, szczera, prawdziwa …?

Konkluzją było stwierdzenie, iż piękne w sztuce jest to, że może być ona różnie odbierana. Ilu widzów, tyle odczuć, interpretacji. Ważne jest bowiem spotkanie drugiego, innego człowieka w sztuce i poprzez sztukę. Teatr  zaprasza do rozmowy, zachęca do ciągłego poszukiwania, upomina się o wolność wypowiedzi.

Kilka dni później, 26 października,  uczniowie klas III obejrzeli spektakl Wesoły jestem. Poezja z muzyką i proza życia bez muzyki według Stacha Wyspiańskiego. Opiekę artystyczną nad przedstawieniem sprawował Bartosz Szydłowski, a jego producentem był absolwent II LO w Krakowie Bartosz Jelonek. Dynamiczna muzyka Andrzeja Bonarka podkreślała wymowę gorzkich słów poety i autora listów opowiadających o chorobie, biedzie, wątpliwościach, wielkich planach, życiowych porażkach, miłości i nienawiści do Krakowa i jego mieszkańców. Widzowie obserwowali starcie wielkiej poezji z prozą życia.

Dopełnieniem przedstawienia była opowieść o Teatrze Słowackiego i jego związkach z Wyspiańskim, przestawiona przez dyrektora Krzysztofa Głuchowskiego. Widzowie mieli okazję zobaczyć nową kurtynę w teatrze, nazwaną kurtynę Stanisława Wyspiańskiego. Została ona wykonana przez Tadeusza Bystrzaka, malarza i scenografa, który twórczo wykorzystał szkic artysty zatytułowany „Z moich fantazji” .

Dyskusja po spektaklu, poprowadzona przez filozofa prof. Piotra Augustyniaka, koncentrowała się wokół osobowości Wyspiańskiego. Zgromadzeni zastanawiali się, czy może być on wzorcem dla młodego człowieka, czy może przyczynić się do kształtowania jego postaw życiowych, ale również stawiali sobie pytania: czym jest tworzenie, czy pomimo porażek warto robić to, w co się wierzy i co sprawia radość. Młodzi widzowie podkreślali,  że warto realizować marzenia, mieć pasje, podążać własną drogą, choć może być ona kontrowersyjna i niepopularna w dzisiejszym świecie. Warto robić coś po swojemu, choć  może się to spotkać z niezrozumieniem ze strony innych ludzi.

Miłym dopełnieniem spotkania było ogłoszenie  wyników Międzyszkolnego konkursu na esej: Jak Stanisław Wyspiański skomentowałby „Wyzwolenie” w reżyserii Radka Rychcika? Finalistami zostali: ubiegłoroczny uczeń klasy 3j – Jan Machejek (opieka prof. Anna Czepiec-Mączka) oraz Wiktoria Tolarczyk z klasy 3d (opieka prof. Jolanta Piwowońska). Nagrodą są vouchery do Teatru im. Słowackiego oraz  wydrukowanie prac w Magnesie, internetowym dodatku do Dziennika Polskiego.

Organizacja: prof. Anna Czepiec-Mączka

Sobieski w Słowackim. Klub Wyspiańskiego – przestrzeń do rozmowy.

2 lutego br. uczniowie klas I i II uczestniczyli w spektaklu „Z biegiem lat, z biegiem dni [gdzie jest Pepi]” w reżyserii Agnieszki Glińskiej w Teatrze im. J. Słowackiego.

Punktem wyjścia do opowieści teatralnej był spektakl „Z biegiem lat, z biegiem dni” z roku 1978, wyreżyserowany przez Andrzeja Wajdę i wystawiony na scenie Starego Teatru w Krakowie. Opowieść o dwóch rodach żyjących na przełomie XIX i XX wieku w szerokim młodopolskim kontekście z wieloma wątkami – roli sztuki, artysty, emancypacji połączona została z osobistą historią reżyserki – opowieścią o prababci – Pepi, a raczej jej nieobecności spowodowanej śmiercią w obozie zagłady.

Dyskusję młodzieży z aktorami, występującymi w spektaklu,  poprowadził prof. Piotr Augustyniak. Rozmowa stała się przestrzenią do wymiany spostrzeżeń o spektaklu oraz głębszych refleksji dotyczących przenikania się historii i teraźniejszości. Sprowokowała do odwagi w próbach formułowania opinii o dotyczących nas wszystkich kwestiach – zagładzie Żydów, emancypacji, multikulturowości, procesie wypierania i zapominania. Uświadomieniu, że przeszłość ciągle jest w nas. Po raz kolejny uczniowie mogli poczuć, jak ważne są kontakt z teatrem, doświadczanie sztuki teatralnej –  jak wiele niosą ze sobą emocji, jak poruszają, skłaniają do przemyśleń. Myślimy już o kolejnej wizycie w Teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie.

Organizacja:  prof. Anna Czepiec-Mączka

Zdjęcia: Aleksandra Piechota kl. 2j, Andrzej Szablewski kl. 1a

 

Śladami Stanisława Wyspiańskiego w Teatrze im. Juliusza Słowackiego

W dniu 3 stycznia uczniowie realizujący rozszerzenie z języka polskiego zwiedzili Teatr im. Juliusza Słowackiego, zaliczany do najcenniejszych zabytków architektury teatralnej w Europie. Było to zwiedzanie osobliwe, bo… śladami Stanisława Wyspiańskiego.
Uczniowie poznali historię teatru, zajrzeli w zakamarki, które na co dzień są dostępne tylko dla realizatorów przedstawień, wraz z przewodnikiem odkrywali tajemnice krakowskiej sceny, zobaczyli współczesne garderoby aktorów oraz tę jedyną historyczną, bo należącą do legendarnego odtwórcy ról tragicznych, czyli Ludwika Solskiego.

Zasiedli w loży cesarskiej, by chwilę później z najwyższego piętra – jaskółki zobaczyć piękno gmachu, który już niedługo będzie świętował 125. rocznicę powstania. Następnie w towarzystwie dyrektora teatru Krzysztofa Głuchowskiego wspięli się pod samą kopułę, z której zwiesza się  ważący 800 kg żyrandol. Co ciekawe, do dzisiaj można go opuszczać za pomocą ręcznej korby lub podciągać do góry, a cała operacja trwa, bagatela, całe 2 godziny.

Teatr im. Juliusza Słowackiego ma ambicje proponować spektakle ważne, wartościowe, komentujące współczesność, odwołujące się tradycji zarówno polskiej, jak również europejskiej. Na pewno warto poznać to miejsce.

Opieka:  prof. Anna Czepiec-Mączka i prof. Ewa Wach-Czubińska

Sobieski w Słowackim. Projekt Klub Wyspiańskiego.


W dniu 19 października br. uczniowie klas II i III, nauczyciele oraz dyrekcja naszego Liceum gościli w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Spektakl według „Wyzwolenia” Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Radosława Rychcika stał się punktem wyjścia do dyskusji, którą zaproponował dyrektor teatru Krzysztof Głuchowski, a poprowadził Piotr Augustyniak. W rozmowie (tuż po spektaklu) uczestniczyli również aktorzy występujący w sztuce. Na pewno nie był to „letni” spektakl teatralny. Wzbudził wiele emocji. A przecież o to chodzi w teatrze! Niezwykle cenne były opinie uczniów, imponowała ich umiejętność mówienia o odczuciach i przeżyciach związanych z odbiorem spektaklu. Organizacja: prof. Anna Czepiec-Mączka. Zdjęcia: Aleksandra Hajdas, Kajetan Kruczek oraz www.slowacki.krakow.pl

Październik 2021
P W Ś C P S N
« Wrz    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Aktualnie online: 11
Dzisiaj: 1833
W tym tygodniu: 7619
W sumie: 4040011
bip